Uzasadnienie
Pismem z dnia 9 sierpnia 2017 r. C. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "Skarżąca" lub "Spółka") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2017 r., w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji orzekającej o odpowiedzialności podatkowej spółki i określającej należność z tytułu pobranego, a niewpłaconego podatku dochodowego od osób fizycznych za poszczególne miesiące 2011 r., 2012 r. i 2013 r.
Na podstawie zarządzenia z dnia 4 września 2017 r. pełnomocnik Skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez: 1. złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, 2. złożenie dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia (np. wyciąg z rejestru sądowego).
Zarządzeniem z dnia 18 września 2017 r. wezwano Spółkę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł.
Powyższe wezwania zostały doręczone w dniu 28 września 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy, k. 38 akt sądowych).
Pismem wniesionym w dniu 5 października 2017 r. (data stempla pocztowego, k. 37 akt sądowych) pełnomocnik Spółki poinformował, że przed utratą zdolności procesowej tj. przed rezygnacją jedynego członka zarządu Skarżąca nie udzieliła mu pełnomocnictwa do działania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Pełnomocnik Spółki złożył również wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi Sąd zobligowany jest dokonać jej kontroli pod względem przedmiotowym, podmiotowym, jak i pod względem spełnienia przez nią wymagań formalnych oraz jej terminowości. Jeżeli w toku tego wstępnego badania skargi Sąd dojdzie do wniosku, że nie spełnia ona któregokolwiek z wyżej wskazanych wymogów zobligowany jest ją odrzucić, chyba, że braki skargi mają charakter usuwalny. W takim przypadku bowiem Sąd wzywa stronę do ich usunięcia stosownie do regulacji art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej w skrócie: "P.p.s.a."). Zgodnie z treścią przywołanego przepisu w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W myśl natomiast art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., w przypadku nieuzupełnienia przez skarżącego braków formalnych skargi sąd skargę odrzuca.
W rozpoznawanej sprawie wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz złożenie dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia (np. wyciąg z rejestru sądowego) zostało doręczone w dniu 28 września 2017 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał zatem w dniu 5 października 2016 r. W zakreślonym terminie pełnomocnik skarżącego nie nadesłał dokumentów potwierdzających jego umocowanie do działania w imieniu strony skarżącej, tym samym nie wykonał wezwania Sądu, co skutkuje odrzuceniem skargi.
Na marginesie konieczna jest wzmianka, iż w związku z odrzuceniem skargi wniosek o przyznanie prawa pomocy nie będzie rozpoznawany. Odrzucenie skargi jest rozstrzygnięciem formalnym kończącym postępowanie przed Sądem I instancji. W tym stanie rzeczy rozpoznawanie wniosku o przyznanie prawa pomocy jest bezprzedmiotowe, bowiem skutkowałoby prowadzeniem postępowania incydentalnego w sytuacji, gdy postępowanie główne zostało zakończone. Taka sytuacja nie może mieć miejsca.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.