Uzasadnienie
Skarżący M.K., skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 29 listopada 2018 r., zakwestionował decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z [...] listopada 2018 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 r.
Skarżący został wezwany na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 grudnia 2018 r. do uzupełnienia braków formalnych poprzez "własnoręczne podpisanie skargi lub nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi" oraz wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Został pouczony o siedmiodniowym terminie do uzupełnienia braków formalnych i rygorze odrzucenia skargi.
Wezwanie zostało doręczone, co wynika z odręcznego pokwitowania na zwrotnym potwierdzeniu odbioru załączonym do akt sprawy, w dniu 2 stycznia 2019 r.
W dniu 2 stycznia 2019 r. wpłynął odpis skargi, lecz niepodpisany (k 19 akt sądowych). W załączonym do odpisu skargi piśmie z 21 grudnia 2018 r. Skarżący poinformował o wadach postępowania i o tym, że czuje się "nękany, prześladowany i zaszczuty" (k. 20 akt sądowych).
W odpowiedzi na wezwanie, pismem, które wpłynęło do Sądu 10 stycznia 2019 r. Skarżący zawarł dodatkowe wyjaśnienia (k 25 akt sądowych). Powołał się na wynik postępowania w sprawie i wskazał, że przez cały czas deklarował – bezskutecznie - wolę brania czynnego udziału w postępowaniu i pomocy organom podatkowym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018r., poz. 1302 z późn. zm.) - zwanej dalej: "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z kolei art. 58 § 3 p.p.s.a. stanowi, iż sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Jak już wcześniej wskazano, w rozpoznawanej sprawie Skarżący był wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez własnoręczne podpisanie skargi lub nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi oraz poprzez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Skarżący, zamiast wykonać jasno sprecyzowane wezwanie, nie tylko nie nadesłał (podpisanego) odpisu skargi i nie podpisał skargi, ale nie wskazał nawet wartości przedmiotu zaskarżenia. Poprzestał jedynie na złożeniu pism procesowych, w których zapewnił, że nie brał prowizji od załatwienia i sprzedaży działki, zaś "oszuści usiłują jedynie go oczernić". Poinformował też o swoim samopoczuciu i złożył wciąż niepodpisany odpis skargi, nie wykonując jednak, jak wskazano powyżej, prawidłowo doręczonego mu wezwania Sądu.
Skoro, pomimo doręczenia wezwania w dniu 2 stycznia 2019 r. i pouczenia o terminie siedmiu dni oraz rygorze odrzucenia skargi, Skarżący nie uzupełnił do dnia wydania niniejszego postanowienia (25 stycznia 2019 r.) wskazanych braków formalnych (nie nadesłał odręcznie podpisanego odpisu skargi, nie podpisał odręcznie skargi, nie wskazał wartości przedmiotu zaskarżenia), Sąd był zobowiązany, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., odrzucić skargę.