Uzasadnienie
M.H. (dalej zwana "Skarżącą") pismem z dnia 23 listopada 2021 r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2021 r. w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2021 r.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 23 grudnia 2021 r. Skarżąca została wezwana pismem z 29 grudnia 2021 r. do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. W wezwaniu pouczono, że nieuzupełnienie wskazanego braku w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi.
Skarżąca w odpowiedzi na powyższe wezwanie, w treści pisma z dnia 12 stycznia 2022 r. wskazała wartość przedmiotu zaskarżenia w kwocie 39.406 zł.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 stycznia 2022 r. Skarżąca została wezwana pismem z dnia 4 lutego 2022 r. do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi o kwotę 1.083 zł. W wezwaniu pouczono, że nieuiszczenie wpisu w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi.
Powyższe wezwanie Skarżąca otrzymała 15 lutego 2022 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 21 akt sądowych).
Skarżąca, ustosunkowując się do ww. wezwania, w piśmie z dnia 22 lutego 2022 r. podniosła, iż błędnie oznaczyła wartość przedmiotu zaskarżenia. Mając na uwadze, że nie kwestionowała wysokości naliczonego podatku, tylko sposób wydania jednej decyzji administracyjnej w stosunku do dwóch odrębnych nieruchomości, uznała, iż wartość przedmiotu sporu w przedmiotowej sprawie, jak i wpis sądowy powinien wynosić 0 zł.
Z dokumentacji księgowej dotyczącej opłat sądowych sporządzonej według stanu na dzień 12 kwietnia 2022 r. wynika, iż nie zidentyfikowano wpływu kwoty z tytułu wpisu sądowego, do którego uzupełnienia Skarżąca została wezwana.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
skargę należało odrzucić.
Stosownie do treści art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r., poz. 329; zwanej dalej: "P.p.s.a."), w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Pismem takim, zgodnie z treścią art. 230 § 2 P.p.s.a., jest także skarga, od której pobiera się wpis stosunkowy, gdy przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna (art. 231 P.p.s.a.).
Zgodnie natomiast z treścią art. 216 P.p.s.a. – jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia. Sąd administracyjny kontroluje legalność zaskarżonych aktów, które m. in. określają bądź ustalają takie należności. W rozumieniu tego przepisu chodzi zatem o kwotę, którą obejmuje zaskarżony akt i nie ma znaczenia czy kwota ta stanowi zwiększenie czy zmniejszenie obciążeń strony skarżącej.
Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji, dotyczą ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2021 r. Wielkości powyższe są należnością pieniężną będącą przedmiotem zaskarżenia, o której mowa w art. 216 P.p.s.a. oraz w § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stanowiąc, iż wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem.
Natomiast stosowanie do art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest skarga. Sąd, stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 220 § 3 P.p.s.a. nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. Przepis art. 220 § 3 P.p.s.a. stanowi, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Zgodnie zaś z art. 58 § 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Powyższa regulacja stanowi, iż opłacenie pisma (skargi) w terminie i w kwocie wskazanej przez sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie pismu (skardze) dalszego biegu.
W rozpoznawanej sprawie wezwano do uzupełnienia należnego wpisu od skargi o kwotę 1.083 zł w sposób prawidłowy. W wezwaniu zawarte zostało pouczenie o skutkach jego niewykonania tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia wpisu w terminie. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone Skarżącej w dniu 15 lutego 2022 r. na wskazany przez nią adres. W związku z tym siedmiodniowy termin do uzupełnienia wpisu rozpoczął bieg następnego dnia po doręczeniu wezwania, tj. w dniu 16 lutego 2022 r. i upłynął z dniem 22 lutego 2022 r. (wtorek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 i § 2 P.p.s.a.
Zauważyć należy, że skoro z dokumentów księgowych Sądu wynika, iż do 12 kwietnia 2022 r. nie odnotowano wpłaty wpisu sądowego, należało uznać, że Skarżąca nie uiściła go w wyznaczonym terminie. Skarga nie została zatem opłacona i podlega odrzuceniu.
Ponadto za całkowicie nietrafną należy uznać argumentację Skarżącej, iż skoro nie kwestionowała wysokości naliczonego podatku, tylko sposób wydania jednej decyzji administracyjnej w stosunku do dwóch odrębnych nieruchomości, to wartość przedmiotu sporu w przedmiotowej sprawie, jak i wpis sądowy powinien wynosić 0 zł.
Wskazania wymaga, iż w niniejszej sprawie, której przedmiotem jest ustalenie wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2021 r., przedmiotem sporu jest należność pieniężna. Zatem strona wnosząca skargę miała obowiązek wskazać wartość przedmiotu zaskarżenia, co też uczyniła pismem z dnia 12 stycznia 2022 r., a w rezultacie uzupełnić wymagany w sprawie wpis sądowy.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 3 P.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.