Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 14 lipca 2009 r. D. K., zwana dalej "Skarżącą", wystąpiła o dokonanie wykładni ustawy o podatku od towarów i usług w zakresie, czy prawidłowo została zastosowana stawka VAT 22% przy sprzedaży działek przez osobę fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej? Czy sprzedaż ta powinna podlegać zwolnieniu z VAT? W jaki sposób można odzyskać nadpłacony podatek VAT?
Skarżąca wyjaśniła, że nabyła w drodze darowizny gospodarstwo rolne w skład, którego wchodziły działki o nr 292, 497, 503, 505, 546. Decyzją Urzędu Gminy w Z. z dnia [...] listopada 2004 r. działki o nr 503 i 505 zostały podzielone na kilka mniejszych działek budowlanych. Podział został dokonany z myślą o sporadycznej sprzedaży, a środki uzyskane w ten sposób Skarżąca przeznaczyła na potrzeby osobiste. Od sprzedaży łącznie 5 działek w 2006 r. i 2007 r. Skarżąca odprowadziła podatek VAT w wysokości 22 %, wskazując jednocześnie, że ani w chwili otrzymania darowizny, ani obecnie nie zamierza się zajmować profesjonalną działalnością handlową. Jej zdaniem z uwagi na sporadyczny charakter sprzedaży i przeznaczenie środków uzyskanych ze sprzedaży na cele osobiste, nie powinna być obciążona podatkiem VAT.
Interpretacją z dnia [...] września 2009 r. Minister Finansów, uznał stanowisko Skarżącej za nieprawidłowe. Wskazał, iż dokonanie podziału gruntu, jego charakter tj. grunt przeznaczony pod zabudowę, przeznaczenie wyodrębnionych działek dla celów sprzedaży jak i powtarzalny charakter czynności dostawy, stanowią ciąg zdarzeń, które świadczą o zamiarze wykonywania czynności sprzedaży w sposób częstotliwy, a więc w warunkach przesądzających o prowadzeniu działalności gospodarczej. Dokonując sprzedaży działek w 2006 i 2007 r. Skarżąca działała w charakterze handlowca, czynności powyższe wykazane zostały w deklaracjach VAT-7 dla podatku od towarów i usług. Sprzedaży działek dokonano na podstawie aktów notarialnych, na których wykazany został, a tym samym pobrany od Skarżącej należny od sprzedaży podatek VAT, przy zastosowaniu stawki 22%. Dostawa terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U Nr 54, poz. 535 ze zm), zwanej dalej "u.p.t.u", podlega opodatkowaniu stawką podatku 22%.
Podatnik dokonujący dostawy przedmiotowych gruntów nie może skorzystać ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 9, zgodnie z którym, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.
Nie zgadzając się z powyższą interpretacją Skarżąca pismem z dnia 12 października 2009 r. wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa, a następnie po uzyskaniu stanowiska w którym organ podtrzymał dotychczasową wykładnię zawartą w interpretacji, pismem z dnia 30 listopada 2009 r. wniosła do tutejszego Sądu skargę na przedmiotową interpretację.
W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy zważył co następuje
Postanowieniem z dnia 9 marca 2010 r. sygn. I FSK 2039/08, Naczelny Sąd Administracyjny skierował, na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni następujących przepisów prawa unijnego: Czy osoba fizyczna, która na nieruchomości gruntowej prowadziła działalność rolniczą, a następnie z uwagi na zmianę planów zagospodarowania przestrzennego, która nastąpiła z przyczyn niezależnych od woli tej osoby, zakończyła tę działalność i przekwalifikowała majątek na majątek prywatny, dokonała jego podziału na mniejsze części (nieruchomości gruntowe przeznaczone pod zabudowę letniskową) i rozpoczęła jego zbywanie - jest z tego tytułu podatnikiem VAT w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE oraz art. 4 ust. 1 i 2 Szóstej Dyrektywy 77/388/EWG, zobowiązanym do rozliczania VAT z tytułu działalności handlowej?
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwana dalej "P.p.s.a" sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W ocenie Sądu przedstawione zagadnienie dotyczy również niniejszej sprawy. Skarżąca otrzymała działki, które miały charakter rolny, a obecnie zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego mają one charakter budowlany. Grunt został przekwalifikowany z rolnego na budowlany, a następnie podzielony na mniejsze działki celem ich sprzedaży. Skarżąca nie prowadzi działalności handlowej w zakresie obrotu nieruchomościami. Istotą zagadnienia jest to, czy osoba, która nie jest rolnikiem i nie prowadzi działalności w obrębie obrotu nieruchomościami jest pomimo to podatnikiem podatku od towarów i usług, poprzez sprzedaż własnego majątku nie przeznaczonego do działalności gospodarczej. W tym stanie rozstrzygnięcie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości ma dla niniejszej sprawy znaczenie prejudycjalne wobec czego postępowanie należało zawiesić.
Wprawdzie w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. nie wymieniono wprost Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, jednakże, zdaniem Sądu, nie przesądza to o braku możliwości zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w związku z treścią postawionego pytania prejudycjalnego i toczącym się w związku z tym postępowaniem przed tym właśnie sądem, jeżeli problem prawny w obu sprawach jest analogiczny. Europejski Trybunał Sprawiedliwości jest bowiem sądem wspólnotowym w znaczeniu ustrojowym (A. Wróbel, [w:] pr. zb. Wprowadzenie do prawa Wspólnot Europejskich (Unii Europejskiej), Zakamycze 2002, s. 154). Postępowanie prowadzone przed nim jest zatem postępowaniem sądowym, które w ocenie Sądu mieści się w pojęciu "postępowania sądowego" użytym w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a.