Uzasadnienie
Wnioskiem z 8 lutego 2008 r. P. S.A. (dalej - "Skarżący") zwrócił się do Ministra Finansów o wydanie w trybie art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm.) pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.
W dniu [...] czerwca 2008 r. Minister Finansów wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.
Skarżący pouczony został o przysługującym mu prawie do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację, do usunięcia naruszenia prawa, w terminie 14 dni od dnia, w którym Skarżący dowiedział się (lub mógł się dowiedzieć) o jej wydaniu.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru interpretacji wynika, że doręczono ją Skarżącemu w dniu 3 lipca 2008 r.
W dniu 18 lipca 2008 r. Skarżący, za pośrednictwem poczty kurierskiej, wniósł do organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Minister Finansów nie odpowiedział na powyższe wezwanie.
W dniu 15 września 2008 r. Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną przez Ministra Finansów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.; dalej powoływanej jako "p.p.s.a.") skargę na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.
Skargę tę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 53 § 2 p.p.s.a.). Skargę wniesioną po upływie tego terminu Sąd odrzuca na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Stosownie zaś do treści art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Od w/w zasady generalnej ustawodawca przewidział w § 3 cyt. wyżej artykułu wyjątek określający możliwość wniesienia skargi w sytuacji, gdy ustawodawca nie przewidział środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi. Mianowicie skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a (m.in. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach), można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Z kolei niedopuszczalność skargi z innych przyczyn wystąpi m.in. gdy skarga zostanie wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia albo bez uprzedniego wezwania na piśmie do usunięcia naruszenia prawa, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi.
Tym samym prawo do zaskarżania do sądu interpretacji indywidualnych określa obowiązek zwrócenia się do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, czego należy dokonać w terminie. Z tego względu w sytuacji, gdy nie został on spełniony skargę należy uznać za niedopuszczalną na tym etapie postępowania.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy zauważyć należy, iż zaskarżoną interpretację doręczono Skarżącemu w dniu 3 lipca 2008r. Ten właśnie dzień uznać zatem należy za datę, w której powziął on wiadomość o wydaniu interpretacji. W tym też dniu rozpoczął się bieg terminu do wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, który upływał z dniem [...] lipca 2008 r. (czwartek). Tymczasem wezwanie to zostało doręczone organowi za pośrednictwem poczty kurierskiej w dniu 18 lipca 2008 r. Okoliczność tę, w odpowiedzi na wezwanie Sądu, potwierdził zarówno pełnomocnik Skarżącego - w piśmie z 24 marca 2009 r. oraz organ - w piśmie z 27 marca 2009 r.
W tym miejscu wskazać należy, iż zarówno przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (art. 83 §3) jak i Ordynacji podatkowej (art. 12 §6 pkt 2), stanowią, iż przy ocenie zachowania terminu do dokonania czynności, prawnie znacząca jest data wpływu pisma do siedziby adresata, albo - data nadania pisma w polskim urzędzie pocztowym. Wszelkie inne, funkcjonujące w obrocie, możliwości przesyłania pism mogą być przez stronę wykorzystane w postępowaniu, jednak nie wpływają na okoliczność zachowania terminu w postępowaniu. Jeżeli zatem strona korzysta z innego, niż przewidziany przez ustawodawcę, sposobu wniesienia pisma, to dla zachowania terminu znaczący jest moment wpływu takiego pisma do siedziby adresata (w niniejszej sprawie - do organu podatkowego). Pogląd powyższy jest utrwalony w orzecznictwie sądowym (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 października 2000 roku, sygn. akt I PZ 65/00, PPiPS 2002/4/70 oraz postanowienie Sądu Apelacyjnego w K. z dnia [...] kwietnia 2000 roku, sygn. akt[...],[...].
Stwierdzić zatem należy, iż w rozpoznawanej sprawie skorzystanie przez Skarżącego z usług poczty kurierskiej mogłoby doprowadzić do terminowego wykonania czynności tylko wówczas, gdyby przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia naruszenia prawa dotarła przed upływem 14 - dniowego terminu do organu. Tak się jednak nie stało. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wpłynęło do Izby Skarbowej w W. Biuro Krajowej Informacji i Podatkowej w P. dopiero w dniu 18 lipca 2008r.
Upływ czternastodniowego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej art. 52 § 3 p.p.s.a. wyłącza zatem możliwość skutecznego zaskarżenia do sądu pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.
W konsekwencji skarga niniejsza - wniesiona bez uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa - podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.