Uzasadnienie
1) Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej u.p.p.s.a, stronie może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym albo zwolnienie od kosztów sądowych lub ustanowienie pełnomocnika (art. 245 § 3 u.p.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, o który wnioskuje strona – tj. zwolnienia od kosztów sądowych - następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje natomiast zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego i następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 245 § 2 u.p.p.s.a.). Zasadą przyjętą przez ustawodawcę w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest odpłatność za wnoszone do sądów środki prawne.
2) K.B. dalej jako skarżący lub strona, wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych w formularzu PPF z 30 września 2011 r. W uzasadnieniu wniosku wskazał na bardzo trudną sytuację finansową. Poinformował nadto, że posiada mieszkanie o powierzchni 128 m. kw., samochód [...] (2001 r.), jest bezrobotny, posiada zajęte rachunki bankowe, utrzymuje się tylko dzięki pomocy [...] i [...].
Wykonując wezwanie referendarza sądowego z 10 listopada 2011 r. skarżący przekazał dowód opłaty wpisu od skargi.
- 3) Referendarz sądowy wskazuje, że jedynym kosztem sądowym wymaganym w sprawie jest 100,- zł należne z tytułu wpisu od skargi do sądu, które zostało, wg wskazań skarżącego, uiszczone.
Skarżący nie przedstawił żadnych dokumentów z których wynikałaby jego sytuacja finansowa, a o które był wezwany (zwrotne potwierdzenie odbioru – karta 23 akt sądowych).
4) Z uwagi na to, ze brak wymagalnych kosztów sądowych oraz niewskazanie sytuacji finansowej strony, referendarz sądowy był zobowiązany, na podstawie art. 243 § 1, art. 245 § 1, § 3, art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a., zadecydować jak w sentencji.