Uzasadnienie
"A. " sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej "Skarżąca") złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] sierpnia 2011 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2005 r. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 8 grudnia 2011 r. Skarżącej odmówił wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2011 r.
Skarżąca w zażaleniu na powyższe postanowienie spółka zaskarżyła je w całości i wniosła o jego uchylenie. Zarzuciła naruszenie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 Nr 270) – dalej "P.p.s.a.", poprzez nieuprawnioną odmowę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podniosła, że nie posiada środków na pokrycie wynikającej z decyzji kwoty podatku, co wynika w jej ocenie z dokumentów w trakcie postępowania podatkowego. Dodatkowo argumentowała, że nie osiąga obecnie żadnych dochodów, a przymusowa egzekucja 600.000,00 zł wiąże się z ryzykiem wystąpienia o upadłość spółki.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 4 kwietnia 2012 r. uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Uznał, że z uzasadnienia postanowienia WSA nie wynika, czy Sąd ten oprócz analizy wniosku badał także pozostałe akta sprawy z punktu widzenia istnienia okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania, w tym również wynikającą z zaskarżonej decyzji kwotę zobowiązania podatkowego. Wskazał, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy WSA winien więc ocenić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez pryzmat przesłanek zawartych w art. 61 § 3 P.p.s.a. z uwzględnieniem wszystkich okoliczności wynikających z akt sprawy, nie wyłączając okoliczności powołanych w zażaleniu. Brak rozważań Sądu w takim zakresie oznacza bowiem, że nie została dokonana całościowa ocena możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej, co zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego narusza art. 61 § 3 P.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
należy wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.
W myśl art. 61 § 1 P.p.s.a. wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie z kolei z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu Sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Z analizy przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że przesłankami wstrzymania wykonania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków.
Rozpoznając niniejszy wniosek należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania danego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył podstawy wstrzymania wykonania decyzji, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest bowiem stanem niepożądanym, zaś prawo wnoszenia skarg do sądu administracyjnego nie może zakłócać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Oznacza to zatem, że o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Podkreślić należy, że instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Analiza powołanych przez Skarżącą we wniosku oraz zażaleniu na postanowienie WSA z 8 grudnia 2011 r. okoliczności daje podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 P.p.s.a., umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Dokonując oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd wziął pod uwagę przede wszystkim wysokość zobowiązania podatkowego. Wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić Skarżącą na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Kwota ustalonego na rzecz Skarżącej zobowiązania podatkowego w podatku dochodowego od osób prawnych za 2005 r. wynosi wraz z kwotą odsetek za zwłokę od tej zaległości około 600.000 zł, co jest kwotą znaczną. Ponadto egzekucja wymienionej kwoty mogłaby wyrządzić Skarżącej poważną szkodę i doprowadzić do trudnych dla Skarżącej następstw.
Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w postanowieniu.