Uzasadnienie
Skarżący – M. P. pismem z 8 sierpnia 2012 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, w jej treści wnosząc o uchylenie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] lipca 2012 r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. oraz o uchylenie decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, z uwagi na powstałe wątpliwości, pismem z 21 września 2012 r. wezwał Skarżącego do jednoznacznego wskazania, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, czy jego skarga dotyczy również decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z [...] marca 2012 r. nr [...].
Skarżący w piśmie z 3 października 2012 r. wyjaśnił, że jego skarga dotyczy również decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z [...] marca 2012 r. nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: "P.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany ustawie. Jeśli ustawodawca przewidział środek zaskarżenia w odniesieniu do sprawy załatwianej przez organ pierwszej instancji w drodze decyzji, jednym z warunków dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wcześniejsze skuteczne zaskarżenie takiej decyzji w postępowaniu administracyjnym.
W niniejszej sprawie Skarżący wniósł do Sądu skargę na decyzję wydaną w pierwszej instancji przez Naczelnika Urzędu Skarbowego W.. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że wskazana decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o prawie wniesienia odwołania do Dyrektora Izby Skarbowej w W. (karta nr 77 akt administracyjnych). Skarżący z tego prawa nie skorzystał.
Stwierdzić trzeba wiec, że skoro w postępowaniu przed organem podatkowym nie został wyczerpany środek zaskarżenia w postaci odwołania, to skargę na decyzję wydaną w pierwszej instancji przez Naczelnika Urzędu Skarbowego W. należało uznać za niedopuszczalną.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 52 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.