Uzasadnienie
Pismem z dnia... sierpnia 2006 r., nadanym w tym samym dniu, "O." spółka jawna w P., działając przez J. T., będącego radcą prawnym, wniosło skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia... lipca 2006 r. w przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego.
Ze znajdującego się w aktach sprawy dowodu wpłaty wynika, że w dniu 18 sierpnia 2006 r. tytułem wpisu sądowego od powyższej skargi uiszczono kwotę 100 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Przepis ten ma zastosowanie m. in. do skargi, od której uiszcza się wpis stały.
Dla jasności stanu prawnego zauważyć również należy, iż wyrokiem z dnia 7 marca 2006 r., sygn. akt SK 11/05 (Dz.U. Nr 45, poz. 322) Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności z powołanym wyżej art. 221 p.p.s.a. oraz z art. 2 Konstytucji RP przepisu § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193), zwanego dalej rozporządzeniem z dnia 16 grudnia 2003 r., zgodnie z którym wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszczano na wezwanie, po przekazaniu skargi sądowi. Wyrok Trybunału Konstytucyjnego opublikowany został w Dzienniku Ustaw z dnia 17 marca 2006 r. i z tą też datą utracił moc obowiązującą cytowany wyżej przepis § 5 ust. 2.
Złożona w niniejszej sprawie skarga dotyczy decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. wydanej w sprawie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego. Przedmiotem zaskarżenia nie jest zatem należność pieniężna. Oznacza to, że w niniejszej sprawie pobiera się wpis stały. Wpis ten określony został na podstawie § 2 ust. 6 rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r., zgodnie z którym w sprawach skarg niewymienionych w ust. 1-5, a do takich należy niniejsza skarga, wpis stały wynosi 200 zł.
Tym samym skargi, od której uiszczono kwotę 100 zł nie można uznać za należycie opłaconą, tj. przyjmując za Słownikiem języka polskiego (pod redakcją naukową prof. M. Szymczaka, Wyd. Naukowe PWN, Warszawa 2002, t. II, str. 253) opłaconą "tak jak należy, jak być powinno, jak trzeba; właściwie, odpowiednio".
Dopiero bowiem zapłata wpisu w wysokości odpowiadającej kwocie określonej w przepisie rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r. uczyniłaby zadość obowiązkowi należytego opłacenia skargi w rozumieniu przytoczonego wyżej art. 221 p.p.s.a. (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, str. 547).
Uwzględniając powyższe Sąd, na podstawie art. 221 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.