Uzasadnienie
Skarżący A. C., pismem z 21 października 2022 r, i na formularzu PPF z 28 października 2022 r., zwrócił się, w terminie do wniesienia skargi do sądu, lecz przed jej złożeniem, o przyznanie prawa pomocy.
Referendarz sądowy, postanowieniem z 19 listopada 2022 r., III SPP/Wa 604/21, przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. Radca prawny M. R. otrzymał zawiadomienie o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu w sprawie w dniu 2 lutego 2022 r. (por. karta 47 akt sądowych).
Skarżący, skargą do sądu z 17 listopada 2021 r., złożoną osobiście 19 listopada 2021 r. (zob. prezentata, k. 2 akt sądowych) zakwestionował interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 14 października 2021 r., przywołaną w komparycji.
Interpretacja ta została doręczona skarżącemu, jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru dołączonego do akt podatkowych sprawy i oświadczenia organu z odpowiedzi na skargę, w dniu 19 października 2021 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
W myśl art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329, dalej p.p.s.a.), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.
Stosownie do art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a.
Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę wniesioną z uchybieniem terminu.
W niniejszej sprawie zaskarżoną interpretację, a więc akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a., doręczono skarżącemu w dniu 19 października 2021 r. Zatem trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi upływał w czwartek w dniu 18 listopada 2021 r. Skarga została natomiast wniesiona w dniu 19 listopada 2021 r. (piątek), zatem z nieznacznym (jednodniowym) uchybieniem terminu.
Wobec powyższego uznać należało, że skarga podlegała odrzuceniu jako wniesiona po upływie ustawowego terminu. Fakt, że opóźnienie było nieznaczne, a skuteczny wniosek o prawo pomocy został złożony w terminie do złożenia skargi nie zmienia tego wniosku, ponieważ ustanowiony w sprawie pełnomocnik z urzędu nie złożył jednak wniosku o przywrócenie terminu, co dawałoby sądowi możliwość badania sprawy.
W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.