Uzasadnienie
Skarżący – L. P., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2015 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r.
W skardze Skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W osnowie wniosku podkreślił, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy został przeanalizowany i oceniony jedynie powierzchownie. Ponadto w opinii Skarżącego oparcie ustaleń wyłącznie na dowodach dotyczących nieprawidłowości w działalności kontrahenta Skarżącego świadczy o tym, że zgromadzony materiał dowodowy był w istocie niekompletny. Organy podatkowe nie dołożyły zatem wszelkich starań dla wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności przedmiotowej sprawy. Zdaniem Skarżącego - z uwagi na powyższe - zasadne jest zatem wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania skargi przez Sąd.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", po przekazaniu skargi sądowi, o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten sąd. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 p.p.s.a.
Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd ocenia, czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. - niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Oznacza to, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Podkreślić należy, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać decyzja nakładająca zobowiązanie podatkowe, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności.
Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy zauważyć trzeba, że Skarżący w uzasadniając przedmiotowy wniosek odniósł się jedynie do zarzucanych naruszeń przepisów prawa w zaskarżonej decyzji. Podniósł bowiem, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy został przeanalizowany i oceniony jedynie powierzchownie, a nawet był w istocie niekompletny, zaś organy podatkowe nie dołożyły wszelkich starań dla wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności przedmiotowej sprawy. Z powyższych okoliczności Skarżący wywiódł, że zasadne jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania skargi przez Sąd – nie wskazując jednakże, czy poprzez wykonanie zaskarżonej decyzji zachodzi jego zdaniem niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, czy też wyrządzenia znacznej szkody.
Odnosząc się do powyższego stwierdzić należy, że przy rozpoznawaniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie dokonuje się oceny prawidłowości i legalności zaskarżonej decyzji, jako, że przesłanki wynikające z art. 61 § 3 p.p.s.a, nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 kwietnia 2004 r. o sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04).
Powyższe oznacza, że argumentacja Skarżącego kwestionująca prawidłowość prowadzonego w stosunku do niego postępowania podatkowego (wskazująca naruszenie przepisów prawa w zaskarżonej decyzji), jako pozostająca bez związku z przesłankami wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz odnosząca się do przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie, była bez znaczenia w toczącym się postępowaniu wpadkowym w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji.
Przechodząc dalej Sąd zauważa, iż Skarżący nie przedstawił w istocie żadnych konkretnych okoliczności, które wskazywałyby na wystąpienie niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków lub znacznej szkody w jego sprawie. W zasadzie Skarżący nie wskazał nawet, na czym skutki takie, lub znaczna szkoda, miałby w jego przypadku polegać. Nie dołączył przy tym do wniosku żadnych dokumentów, które pozwalałyby Sądowi na dokonanie oceny zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie zestawił nawet wielkości posiadanych składników majątku z wysokością wymaganego zobowiązania podatkowego. Nie przedstawił żadnych dokumentów, czy choćby oświadczeń, jakie uzyskuje obecnie przychody i jakie ponosi wydatki.
Sąd nie stwierdził również, aby znajdujące się w aktach sprawy, czy to sądowych, czy też administracyjnych, dokumenty uprawdopodobniały twierdzenia Skarżącego o grożącym mu niebezpieczeństwie trudnych do odwrócenia skutków lub znacznej szkoda, poprzez wykonanie zaskarżonej decyzji.
W konkluzji stwierdzić trzeba więc, że Skarżący nie wykazał zajścia żadnej z przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. i ochrona tymczasowa nie może zostać mu udzielona. Wniosek Skarżącego nie mógł zatem zostać uwzględniony.
Wyjaśnić należy na koniec, że egzekwowanie zaległości podatkowych powoduje dolegliwość w postaci uszczerbku finansowego, który, ponoszony przez Skarżącego przy regulowaniu zobowiązań podatkowych, nie jest pojęciem tożsamym z groźbą wyrządzenia znacznej szkody, czy też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie jest to sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia tej decyzji Skarżący może otrzymać zwrot uiszczonych kwot (por.: postanowienie NSA z dnia 23 sierpnia 2011 r. o sygn. akt II GSK 1562/11).
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd postanowił o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.