Uzasadnienie
L sp. z o.o. (dalej: Skarżąca/Spółka/Strona) wniosła w niniejszej sprawie skargę na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2017 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej.
Zarządzeniem z dnia 13 września 2017 r. wezwano Skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez:
- - własnoręczne podpisanie skargi lub nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi przez uprawnioną do tego osobę,
- - złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę, do reprezentacji Spółki w dacie wniesienia skargi.
Z kolei zarządzeniem z dnia 26 września 2017 r. wezwano Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Ww. wezwania doręczono Spółce w dniu 28 września 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 21 akt sądowych).
Pismem z dnia 6 października 2017 r. Strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi. Do wniosku o przywrócenie terminu załączono podpisany egzemplarz skargi, odpis aktualny z KRS, dowód uiszczenia wpisu od skargi.
Postanowieniem z dnia 24 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a.", Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Wskazać trzeba, że na mocy art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Jak stanowi art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Ponadto, skarga jest pismem strony w rozumieniu art. 45 p.p.s.a. a art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. wprowadza wymógł podpisania każdego pisma strony.
Ze względu na treść przytoczonych przepisów należy uznać, że uchybienia wskazane w zarządzeniu z dnia 13 września 2017 r. stanowiły braki formalne, uniemożliwiające nadanie skardze dalszego biegu.
Jednocześnie w myśl art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest skarga. Sąd, zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 220 § 3 p.p.s.a., nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Jak zostało wskazane powyżej wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi razem z wezwaniem do uiszczenia wpisu sądowego zostało doręczone Stronie w dniu 28 września 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 21 akt sądowych).
Termin do uzupełnienia braków formalnych oraz uiszczenia wpisu sądowego upłynął bezskutecznie w dniu 5 października 2017 r.
Ze względu na odmowę przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi należy uznać, że Skarżąca braki formalne uzupełniła w dniu 6 października 2017 r. Tego samego dnia Skarżąca uiściła wpis sądowy od skargi. Zauważyć należy, że uzupełnienie braków formalnych oraz uiszczenie wpisu sądowego po zakreślonym terminie jest bezskuteczne i nie wywołuje skutków prawnych.
Jednocześnie podnieść trzeba, że wezwania z dnia 27 września 2017 r. (dot. braków formalnych skargi oraz uiszczenia wpisu sądowego) zawierały prawidłowe pouczenia o skutkach niezastosowania się do nich w zakreślonym terminie.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie przytoczonych przepisów orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.