Uzasadnienie
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej u.p.p.s.a, stronie może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym albo zwolnienie od kosztów sądowych lub ustanowienie pełnomocnika (art. 245 § 3 u.p.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, o który wnioskuje strona – tj. zwolnienia od kosztów sądowych - następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje natomiast zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego i następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 245 § 2 u.p.p.s.a.). Zasadą przyjętą przez ustawodawcę w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest odpłatność za wnoszone do sądów środki prawne.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100,- zł, skarżący zwrócił się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego na urzędowym formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach oraz dodatkowych dokumentów nadesłanych na wezwanie referendarza sądowego wynika, że: - uznano go za niepełnosprawnego, wskazując jako przyczynę niepełnosprawności [...]; - ma także inne problemy zdrowotne (s 3 formularza PPF);- posiada dom wraz z garażem przydomowym oraz ¼ własności mieszkania o pow 51,66 m kw.; - utrzymuje się z kwoty 674 zł miesięcznie brutto; - dochód za 2013 r to ok 8 tys zł; - jest zadłużony (30 tys zobow. Cywilnoprawnych i 40 tys zobowiązań alimentacyjnych); - cały majątek firmowy został zajęty i prowadzona jest egzekucja.
W ocenie referendarza sądowego wniosek Skarżącego zasługuje na uwzględnienie.
Referendarz sądowy zauważa, ze sytuacja finansowa skarżącego, zarysowana już raz na wstępie, nie różni się w sposób uzasadniający odmienne traktowanie skarżącego, od tej sytuacji strony, badanej w innych sprawach skarżącego czy - w ogóle – w sprawach o podobnym stanie faktycznym.
Mając pod uwagę treść oświadczeń strony z formularza z 3.11.2014 r składanych pod rygorem odpowiedzialności karnej oraz badanych w innych postępowaniach z wniosku skarżącego, brak też podstaw do uzupełniania, w drodze wezwań, informacji o kondycji finansowej skarżącego. Nie ustąpiły bowiem okoliczności pogarszające niegdyś jego sytuację bytową, tj kłopoty zdrowotne, kłopoty finansowe zw z prowadzoną działalności gosp., rozpad rodziny, prowadzone postępowania egzekucyjne.
Podejmując decyzję o zwolnieniu od kosztów sądowych w całości referendarz sądowy ma na względzie tak sygnalizowaną kondycję psychiczną skarżącego, jak i obecną jego sytuację osobistą, tj. zobowiązania, które ciążą na skarżącym oraz to, że nie może on liczyć na pomoc członków rodziny. Stan ten nie ulega zmianie od wielu lat, co jest przyczyna zwolnienia od kosztów sądowych w ogóle. Stąd pogląd, ze skarżący i nie będzie w stanie uiścić jakichkolwiek, nie tylko wymagalnych kosztów sądowych w kwocie 100 zł, bez znaczącego uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie. Jakiekolwiek uszczuplenie środków leżących w dyspozycji strony spowoduje dalsze naruszenie wysokości minimum socjalnego, którą to zmienną należy uwzględniać przy orzekaniu zdolności do ponoszenia kosztów w sprawie.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 243 § 1 p.p.s.a., art. 245 p.p.s.a., art. 246 § 1 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji