Uzasadnienie
Skarżący P.C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] listopada 2014 r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu wraz z pozostałymi członkami zarządu oraz spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za II, III, IV kwartał 2009 r.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 19 lutego 2015 r. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 500 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało przesłane na adres korespondencyjny Skarżącego wskazany w skardze.
Z adnotacji dokonanych przez doręczyciela na kopercie oraz zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki wynika, że z uwagi na nieobecność adresata ("Mieszkanie zamknięte") 25 lutego 2015r., przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, umieszczając zawiadomienie o powyższym w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłkę awizowano powtórnie 5 marca 2015r. Z uwagi na to, że Skarżący przesyłki nie odebrał, zwrócono ją do Sądu 12 marca 2015r.
Powyższe wezwanie uznać zatem należało za doręczone Skarżącemu z dniem 11 marca 2015r. w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), dalej: "P.p.s.a.".
Jak wynika z dokumentacji księgowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, dotyczącej opłat sądowych, do dnia 24 marca 2015r. Skarżący nie uiścił należnego wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, co następuje:
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z dyspozycją art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Skarga jest takim pismem. Jeśli zatem należny wpis nie został uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd.
W myśl art. 65 § 1 i art. 69 P.p.s.a., Sąd dokonuje doręczeń przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy, w mieszkaniu, w miejscu pracy lub tam, gdzie się adresata zastanie.
Stosownie natomiast do treści art. 73 § 1 - 3 P.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 – art. 72 P.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma we wskazanym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma, w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zgodnie natomiast z § 4 art. 73 P.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, o którym mowa w art. 73 § 1 P.p.s.a.
W sprawie niniejszej przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi była dwukrotnie awizowana. Skarżący przesyłki nie odebrał, a zatem należało ją uznać za doręczoną z ostatnim dniem czternastodniowego terminu, liczonego od daty pierwszego zawiadomienia o pozostawieniu pisma w urzędzie pocztowym, tj. z dniem 11 marca 2015r.
W związku z tym siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi i uiszczenia wpisu rozpoczął bieg 12 marca 2015r. i upłynął 18 marca 2015r. (środa).
Pomimo upływu wyznaczonego terminu nie dopełniono wskazanej w wezwaniu czynności, tj. nie uiszczono należnego wpisu od skargi. Jak wynika z dokumentów księgowych tutejszego Sądu wpis nie został uiszczony w wyznaczonym terminie. Do 24 marca 2015r. nie odnotowano bowiem jego wpływu.
Uwzględniając powyższy stan faktyczny i prawny, Sąd na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 3 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.