Uzasadnienie
Przedsiębiorstwo Usługowe J. Sp. z o.o. z siedzibą w L. (dalej "Skarżąca"), wniosła skargę na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z [...] grudnia 2015 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za marzec 2014 r. wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Pismem z 17 lutego 2016 r. Skarżąca uzupełniła argumentację wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Uzasadniając wskazała, że konieczność zapłaty kwoty 1 474 135 zł oraz wstrzymanie pomocy publicznej negatywnie wpłynie na stan zatrudnienia w przedsiębiorstwie, w którym 90 % zatrudnionych to osoby niepełnosprawne. Skarżąca przedstawiła obszerną analizę wpływu egzekucji kwoty zobowiązania na jej sytuację finansową. Zdaniem Skarżącej z analizy tej wynika, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody tj. utraty płynności finansowej. Skarżąca wskazała także na trudne do odwrócenia skutki w postaci utraty statusu zakładu pracy chronionej. Podała, że Państwowy Fundusz Osób Niepełnosprawnych (dalej "PFRON") [...] lutego 2016 r. zablokował jej możliwość wypłacania środków pomocowych w związku określeniem w zaskarżonej decyzji wysokości zobowiązania z tytułu wpłat, co jednoznaczne jest z powstaniem zaległości wobec PFRON przekraczających ogółem kwotę 100 zł. Skarżąca podnosi, że natychmiastowe wykonanie decyzji będzie skutkowało brakiem możliwości uzyskania dofinansowania do wynagrodzenia zatrudnionych osób niepełnosprawnych za okres od lutego 2016 r. Do wniosku Skarżąca dołączyła informację miesięczną o zatrudnieniu, kształceniu lub działalności na rzecz osób niepełnosprawnych (INF-1), Informację półroczną dotyczącą spełniania przez pracodawców prowadzących zakłady pracy chronionej albo zakłady aktywności zawodowej warunków określonych ((INF-W), informację miesięczną o wskaźnikach zatrudnienia osób niepełnosprawnych za styczeń 2016 r., zestawienie otrzymanego dofinansowania SOD w 2015 r., pismo informujące o wprowadzeniu blokady ręcznej w Systemie Obsługi Dofinansowań i Refundacji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Sąd administracyjny orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu dokonuje oceny czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej P.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest też spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. W jej ramach nieodzowne jest wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu.
Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach: z 25 maja 2004r. sygn. akt FZ 71/04 (niepublikowane) i FZ 87/04 (niepublikowane) oraz z 18 maja 2004r. sygn. akt FZ 65/04 (niepublikowane) podkreślił, iż na stronie ciąży obowiązek uzasadnienia wniosku, a w tym wskazania okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie. Sąd administracyjny nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych w sprawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Warto także wskazać, że użycie w treści przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. sformułowania "może" świadczy o pozostawieniu uznaniu sądu rozstrzygnięcia tej kwestii, nawet przy założeniu, że strona wykazałaby przesłanki określone w tym unormowaniu.
Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela przedstawiony wyżej pogląd i stwierdza, że przedstawione przez Skarżącego argumenty świadczą o tym, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki postaci utraty statusu zakładu pracy chronionej, z czym z kolei wiąże się trwałe pozbawienie pomocy publicznej na wynagrodzenia i wsparcie zatrudnionych osób niepełnosprawnych. Wymienione okoliczności mogą znacząco utrudnić prowadzenie działalności gospodarczej, a nawet doprowadzić do likwidacji prowadzonej przez nią działalności. Zaprzestanie prowadzenia działalności, wiązałoby się także z prawdopodobnym ryzykiem zwolnienia zatrudnianych pracowników, co dodatkowo przemawia za wstrzymaniem jej wykonania.
Mając powyższe na względzie Sąd stwierdził, iż w zgromadzonym materiale dowodowym istnieją przesłanki do uznania, że wykonanie decyzji będącej przedmiotem skargi mogłoby narazić Skarżącą na wskazane niebezpieczeństwo i na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.