Uzasadnienie
R. S.A. z siedzibą w W. (dalej: Skarżąca) złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z [...] listopada 2020 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2015 r.
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z 3 lutego 2021 r. Skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, przez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz do nadesłania oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, który udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji Spółki w dacie jego udzielenia.
Z kolei zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z 8 lutego 2021 r. wezwano Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Na wykonanie wezwania zakreślono termin 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwania z pouczeniem o sposobie wykonania i konsekwencjach ich niewykonania doręczono na adres pełnomocnika 15 lutego 2021 r.
W dniu 26 lutego 2021 r. pełnomocnik Spółki złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełniania braków formalnych skargi. Do wniosku dołączył odpis pełnomocnictwa oraz odpis z KRS, a ponadto złożył wniosek o zwolnienie Spółki z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego.
Postanowieniem z 9 czerwca 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił Skarżącej przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej zwana: "P.p.s.a."), sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Zgodnie z art. 28 § 1 i art. 29 P.p.s.a. osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Realizacja obowiązku wynikającego z art. 29 P.p.s.a. w praktyce sądowej oznacza obowiązek złożenia dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji strony w dacie jego udzielenia. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 listopada 2012 r. sygn. akt I GSK 1463/12 (CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony (art. 29 P.p.s.a.) stanowi brak formalny, którego usunięcie w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. polega na przedstawieniu dokumentu, z którego wynikałoby takie umocowanie.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że Skarżąca nie załączyła w terminie do uzupełnienia braku formalnego skargi ani pełnomocnictwa, ani dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby udzielającej pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie wniesienia skargi.
Zważywszy na fakt, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 9 czerwca 2021 r. odmówił Skarżącej przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi należało w konsekwencji stwierdzić, że zachodzi obecnie przesłanka do odrzucenia skargi. W związku z tym, że wpis od skargi w kwocie 100 zł został uiszczony przez Skarżącą również po terminie (31 maja 2021 r.) należało zwrócić ww. kwotę Skarżącej.
W tym stanie rzeczy, po myśli art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., skargę należało odrzucić, gdyż w wyznaczonym terminie nie został uzupełniony jej brak formalny, o czym orzeczono w pkt I sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w pkt II sentencji.