Uzasadnienie
Skarżąca – B.P. r. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2012 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji orzekającej o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości spółki w podatku od towarów i usług za grudzień 2005 r. oraz styczeń i luty 2006 r.
W skardze Skarżąca zamieściła wniosek o wstrzymanie wykonania wykonania decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] orzekającej o solidarnej odpowiedzialności Skarżącej za zaległości Spółki z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące: grudzień 2005 r., styczeń, luty 2006. oraz odsetek za zwłokę od powyższych zaległości.
Pełnomocnik Skarżącej podniósł, że wstrzymanie wykonania wskazanej decyzji jest uzasadnione szczególną sytuacją życiową Skarżącej, osoby wiekowej (74 lata), z ograniczoną możliwością poruszania się. Ponadto nie przystąpienie do wykonania niesłusznej decyzji nie wpłynie negatywnie na interesy majątkowe Skarbu Państwa, natomiast dla Skarżącej wyegzekwowanie przedmiotu zaskarżonej decyzji będzie wiązało się z koniecznością podejmowania dalszych czynności.
Ponadto, pełnomocnik Skarżącej, w piśmie z dnia 31 stycznia 2013 r., wniósł o pilne rozpatrzenie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Dodatkowo Skarżąca załączyła kopię tytułu wykonawczego za część zobowiązania podatkowego Spółki wystawionego przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego. Do pisma dołączył również zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego świadczenie z zaopatrzenia emerytalnego oraz ubezpieczenia społecznego z dnia [...] stycznia 2013 r. W związku z powyższym pełnomocnik Skarżącej wniósł o jak najszybsze rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270), - dalej "p.p.s.a.", po przekazaniu skargi sądowi o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten sąd.
Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd ocenia, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku lub uzasadnienie go w sposób lakoniczny, sprowadzający się w gruncie rzeczy do przytoczenia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, uniemożliwia Sądowi ocenę czy przesłanki te w sprawie zachodzą.
Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach: z 25 maja 2004 r., sygn. akt FZ 71/04 (niepublikowane) i sygn. akt FZ 87/04 (niepublikowane) oraz z 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04 (niepublikowane) podkreślił, iż to na stronie ciąży obowiązek uzasadnienia wniosku, w tym wskazania okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie. Sąd administracyjny nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych w sprawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Tymczasem pełnomocnik Skarżącej ograniczył się do sformułowania wniosku i ogólnych stwierdzeń o sytuacji zdrowotnej Skarżącej, jej wieku oraz możliwości wystąpienia nieodwracalnych strat. Nie wyjaśnił jednak na czym straty te miałaby polegać. Przedstawienie przez pełnomocnika Skarżącej tytułu wykonawczego i zawiadomienia o zajęciu prawa majątkowego Skarżącej Sąd nie uważa za wystarczające, aby wstrzymać wykonanie decyzji.
Sąd rozumie obawy pełnomocnika związane z wiekiem Skarżącej. Jednakże przekonanie pełnomocnika, że wykonanie niesłusznej decyzji może wywołać stres zagrażający życiu Skarżącej nie może stanowić przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie ocenia prawidłowości tejże decyzji. Przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 kwietnia 2004 r., sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04, niepublikowane). Na tym etapie postępowania Sąd nie może zatem stwierdzić, że zaskarżona decyzja jest decyzją "niesłuszną".
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd odmówił wstrzymania decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...].
Na marginesie Sąd zauważa, że Skarżąca w skardze wnosi o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...], natomiast w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji a także w piśmie procesowym z dnia 31 stycznia 2013 r. wnioskuje o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Należy podkreślić, że przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia[...] października 2012 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji orzekającej o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości spółki w podatku od towarów i usług za grudzień 2005 r. oraz styczeń i luty 2006 r.
Odnosząc się do powyższego należy wskazać, że zaskarżona decyzja nie nakłada na jej adresata żadnych obowiązków i nie podlega wykonaniu w drodze egzekucji administracyjnej, natomiast wstrzymanie wykonania może dotyczyć wyłącznie aktu administracyjnego, który nadaje się do wykonania i wymaga wykonania. W doktrynie stwierdza się też, że problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowo-administracyjne, wyd. LexisNexis, Warszawa 2004, s. 217). Potwierdzeniem tego stanowiska jest pogląd wyrażony przez Tadeusza Wosia, który twierdzi, iż nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne (Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 1999r., s. 155).
Skoro zatem zaskarżona decyzja nie korzysta z przymiotu wykonalności, nie można orzec o wstrzymaniu jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.