Uzasadnienie
Pismem z dnia 29 września 2008 r. A. H. (zwany dalej "Skarżącym") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2008 r. Następnie pismem z dnia 9 marca 2009 r. Skarżący zwrócił się do Sądu o wycofanie skargi. Wskazał, że w chwili obecnej skarga stała się bezprzedmiotowa, ze względu na wydanie przez WSA w Warszawie w dniu[...] listopada 2008 r. wyroku o sygn. akt VIII SA/Wa 374/08.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym. Cofnięcie skargi może mieć zarówno formę pisemną, jak i ustną złożoną do protokołu rozprawy (B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 159).
Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W ocenie Sądu, cofnięcie skargi przez Skarżącego nie zmierza do obejścia prawa ani też spowodowania utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W związku z tym należało uznać, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne i dla Sądu wiążące.
Ponieważ skarga została cofnięta przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana, zgodnie z art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało zwrócić Skarżącemu połowę uiszczonego wpisu.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.