Uzasadnienie
Trzema pismami z 14 października 2008 r. P. Sp. z. o.o. – zwana dalej "Skarżącą" wniosła skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na trzy decyzje Dyrektora Izby Celnej w W. z [...]września 2008 r. w przedmiocie określenia prawidłowej wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów.
Na rozprawie w dniu 16 czerwca 2009 r. Sąd – działając na podstawie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) powoływanej dalej jako "p.p.s.a." – postanowił połączyć sprawy o sygn. akt III SA/Wa 3123/08, III SA/Wa 3124/08 oraz III SA/Wa 3125/08 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia oraz prowadzić je pod wspólną sygnaturą III SA/Wa 3123/08.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Postępowanie sądowe należało zawiesić.
Postanowieniem z dnia 9 czerwca 2009 r. w sprawie o sygn. akt I FSK 400/09 Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozstrzygnięcia budzące poważne wątpliwości zagadnienie prawne, czy w świetle art. 70 § 1 i art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej w brzmieniu obowiązującym od 1 września 2005 r. dopuszczalne jest w każdym czasie wszczęcie, prowadzenie i orzekanie o wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług, które wygasło przez zapłatę (art. 59 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej).
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W niniejszej sprawie zgłoszeń celnych importowanych towarów Skarżąca dokonała w 2001 r. W tym też roku uiściła należny z tego tytułu podatek od towarów i usług. Decyzje określające prawidłową wysokość zobowiązania podatkowego w tym podatku zostały natomiast wydane i doręczone w 2008 r. (zarówno decyzje organu I instancji jak i organu odwoławczego). Nastąpiło to więc już po upływie okresu przedawnienia określonego w art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej, tj. po upływie pięciu lat od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.
W związku z powyższym Sąd uznał, iż wykładnia przepisów dokonana przez Naczelny Sąd Administracyjny na użytek sprawy I FSK 400/09 (m.in. w przedmiocie możliwości prowadzenia postępowania po upływie terminu przedawnienia, jeżeli zobowiązanie podatkowe wcześniej wygasło na skutek zapłaty) będzie miała wpływ także na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie. Zaistniała zatem przesłanka do zawieszenia postępowania, określona w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji.