Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 16 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygnaturze III SA/Wa 3124/12 oddalił skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2009 r. w przedmiocie uchylenia decyzji i określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2003 r.
W sentencji wyroku wystąpiła oczywista omyłka pisarska polegająca na błędnym wskazaniu nazwy strony skarżącej tj. Sąd wpisał {...} w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w W."
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
W myśl natomiast art. 156 § 2 zd. 1 p.p.s.a. sprostowanie Sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie natomiast z przepisem art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Sprostowanie obejmuje właściwe oznaczenie stron, czy też dokładne wymienienie podmiotów postępowania. Za niedokładność w rozumieniu art. 156 § 1 p.p.s.a. uznaje się niedokładne określenie stron postępowania, czy nieprawidłowe oznaczenie imienia. Błąd pisarski to widoczny, wbrew zamierzeniom Sądu niewłaściwie użyty wyraz, widocznie mylna pisownia. Z kolei błąd rachunkowy to błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia działań arytmetycznych. Natomiast,,inna oczywista pomyłka" jest swym charakterem zbliżona do niedokładności błędu pisarskiego i rachunkowego (vide postanowienie NSA z 17 września 2008r., sygn. akt: I OZ 678/08, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl - zwanej dalej w skrócie CBOSA).
Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jaki i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego - komentarz, wyd. C.B. Beck Warszawa 2001 r., s. 1268). W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaistniała.
W sentencji przedmiotowego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wystąpiła oczywista omyłka pisarska polegająca na błędnym wskazaniu nazwy strony skarżącej tj. Sąd wpisał "J. sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w W." zamiast "Syndyk upadłości (...} w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w W.".
W związku z powyższym, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w zw. z art. 166 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.