Uzasadnienie
P. M. - doradca podatkowy z K., pismem z dnia 4 września 2014 r. złożył we własnym imieniu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] wydaną wobec M. Sp. z o.o. z siedzibą w J., w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego, doręczoną mu jako pełnomocnikowi ww. spółki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne z innych przyczyn, niż wymienione w pkt 1 - 5.
Zgodnie z art. 50 § 1 p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Ponadto, przepis art. 50 § 2 p.p.s.a. stanowi, iż uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.
Treść art. 50 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że o statusie strony w postępowaniu sądowym decyduje posiadanie interesu prawnego. Podstawę procesowej legitymacji strony musi stanowić przepis prawa materialnego wskazujący na własne uprawnienie lub obowiązek podmiotu, które podlegają skonkretyzowaniu w postępowaniu administracyjnym. Interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się zatem w tym, iż podmiot ten działa bezpośrednio, we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienie z nałożonego obowiązku.
W niniejszej sprawie stroną postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2014 r. była M. Sp. z o.o. z siedzibą w J.. Przedmiotową decyzją umorzono wobec ww. spółki postępowanie odwoławcze zainicjowane odwołaniem od decyzji zabezpieczającej wykonanie zobowiązań podatkowych. Tymczasem skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wniósł we własnym imieniu P. M. – doradca podatkowy z K., który w ww. postępowaniu przed organem administracyjnym został uznany za pełnomocnika strony.
Sąd zauważa więc, iż w ww. postępowaniu przed organem administracyjnym nie przysługiwał skarżącemu własny, indywidualny interes prawny. Zaznaczyć też należy, że również fakt, iż organ odwoławczy doręczył skarżącemu jako pełnomocnikowi decyzję wydaną wobec M. Sp. z o.o. oraz fakt kwestionowania przez skarżącego okoliczności występowania w charakterze pełnomocnika strony, nie czyni go legitymowanym do wniesienia skargi we własnym imieniu.
Ponieważ skarżący nie posiada interesu prawnego w sprawie, w której działał wyłącznie jako pełnomocnik strony postępowania, nie mógł skutecznie we własnym imieniu wnieść skargi do sądu administracyjnego. Brak interesu prawnego powoduje bowiem niedopuszczalność skargi oraz skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2014 r. sygn. akt I FNP 8/14).
Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Ponadto zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.