Uzasadnienie
Pismem z dnia 29 listopada 2005 r. E. G. (powoływana dalej jako "Skarżąca") została wezwana do uiszczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, wpisu sądowego od skargi z dnia 17 października 2005 r. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2005 r., nr [...]. Wezwanie zawierało pouczenie, że nieuiszczenie wpisu we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi.
Ze znajdującego się w aktach sądowych "Potwierdzenia odbioru" wynika, że wezwanie zostało doręczone w dniu 1 grudnia 2005 r. Odbiór wezwania pokwitowała Skarżąca.
W rejestrze dochodów budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na dzień 31 grudnia 2005 r. nie stwierdzono wpływu kwoty z tytułu wpisu sądowego, do którego uiszczenia Skarżąca została wezwana.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z dyspozycją art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały; pismem takim jest między innymi skarga. Jeśli zatem należny wpis nie został uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia.
W myśl natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd.
Należy zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie Skarżąca została wezwana do uiszczenia należnego wpisu w sposób prawidłowy. Wezwanie do dokonania tej czynności, zawierające pouczenia o skutkach jego niewykonania, doręczone zostało zgodnie z przepisami Działu III Rozdziału 4 – "Doręczenia" p.p.s.a.
Termin 7-dniowy do uiszczenia wpisu zaczął więc biec w dniu 2 grudnia 2005 r. i upłynął z dniem 8 grudnia 2005 r. (czwartek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 p.p.s.a. Jak wspomniano do dnia 31 grudnia 2005 r. Skarżąca nie uiściła wpisu od skargi na wyżej wymienioną decyzję.
Uwzględniając powyższy stan faktyczny i prawny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.