Uzasadnienie
Skarżący G.D., wniósł do Sądu na urzędowym formularzu "PPF" o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że wraz z żoną utrzymują się z dochodu w kwocie 1.995,95 zł. Do kosztów miesięcznego utrzymania Skarżący zaliczył czynsz – 270 zł, prąd i gaz – 20 zł, telefon – 60 zł, ubezpieczenie 20,63 zł, leki – 300 zł, kredyty – 337 zł oraz wyżywienie 600 zł. Skarżący oświadczył, że jest po operacji [...] i oczekuje na operację [...]. Ponadto choruje [...]. Skarżący podniósł, ze nie jest w stanie uiścić żadnej kwoty.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że Skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną, oraz że posiada mieszkanie o powierzchni 51,48 m². Z oświadczenia wynika także, że żona Skarżącego pozostaje bez pracy.
Na wezwanie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący przedstawił wyciągi z rachunku bankowego oraz oświadczenie o niekorzystaniu z pomocy społecznej, umowy bankowe o zaciągniętych pożyczkach.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwaną dalej P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§2), natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko z opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). W przypadku osób fizycznych przyznanie prawa pomocy następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt. 2 cyt. wyżej przepisu).
Z regulacji prawnych dotyczących kosztów sądowych można wysnuć wniosek, że wnoszenie opłat sądowych jest zasadą natomiast zwolnienie z ich uiszczenia stanowi odstępstwo od niej. Założeniem prawa do bezpłatnej pomocy prawnej jest to, że strona – ze względu na swój stan majątkowy – nie jest w stanie ponieść jej kosztów.
Mając na uwadze powołane regulacje prawne i wynikające z nich zasady jakimi należy kierować się rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, wysokość wpisu sądowego wynoszącą 500 zł jak i stan faktyczny sprawy, należy stwierdzić, iż w sprawie istnieją podstawy dla pozytywnego załatwienia wniosku strony w części.
Należy zauważyć, że postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, co oznacza, iż to wnioskodawca winien wskazać na okoliczności uzasadniające jego żądanie. W niniejszej sprawie strona skarżąca uprawdopodobniła natomiast, że nie jest w stanie ponieść kosztów wpisu sądowego należnego w sprawie w pełnej wysokości. Skarżący uzyskuje stałe miesięczne dochody z tytułu renty oraz zatrudnienia w łącznej wysokości 1.995,95 zł. Miesięczne wydatki Skarżącego wynoszą około 1.600 zł.
Biorąc zatem pod uwagę, że Skarżący posiada stałe miesięczne dochody, ale też uwzględniając, że Skarżący jest osobą schorowaną i ponosi wydatki na leki i leczenie, a także uwzględniając fakt, że żona Skarżącego nie osiąga dochodów, zasadnym jest zwolnienie Skarżącego od wpisu sądowego od skargi ponad kwotę 100 zł.
Zatem po rozpoznaniu wniosku, ocenie dokumentów oraz analizie informacji przedstawionych przez Skarżącego stwierdzić należy, że obecnie nie jest On w stanie ponieść kosztów wpisu sądowego należnego od skargi w całości bez uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
Z uwagi na powyższe na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.