Uzasadnienie
Dyrektor Izby Skarbowej w W. postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2014 r. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki w postanowieniu określającym M. A. (zwanej dalej "Skarżącą") wysokość nieprzekazanej przez dłużnika zajętej wierzytelności w kwocie 238.502,97 zł.
Skarżąca 4 września 2014 r. wraz ze skargą do Sądu złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W jego uzasadnieniu wskazała jedynie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyż przedmiotowe postanowienie zamyka Skarżącej możliwość prowadzenia działalności gospodarczej, a co za tym idzie naraża ją na wymierne straty finansowe w związku z niemożnością wykonania zaciągniętych zobowiązań Pozbawia ją również możliwości zarobkowania, a w konsekwencji również środków do życia. Tym samym zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody w kwocie 238.502,97 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej jako "ppsa", Sąd może wstrzymać w drodze postanowienia wykonanie aktu organu administracji, jeżeli zaistnieją określone w tym przepisie warunki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Jednakże nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów administracyjnych dotyczy tych spośród nich, które takiemu wykonaniu podlegają, a zatem korzystają z przymiotu wykonalności.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki. Postanowienie to nie obliguje strony skarżącej do jakiegokolwiek działania. W rzeczywistości problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy określonego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony.
W związku z powyższym stwierdzić należało, że wniosek Skarżącej nie mógł podlegać pozytywnemu rozpoznaniu. Przedmiotem niniejszej sprawy jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. prostujące oczywistą omyłkę. Wstrzymanie wykonania takiego postanowienia, nie spowoduje pozytywnych dla Skarżącej skutków.
Inaczej mówiąc, wstrzymanie wykonania jest bezprzedmiotowe w sytuacji, gdy zaskarżone postanowienie nie podlega w ogóle wykonaniu. Do takiego właśnie rodzaju postanowień należy postanowienie w przedmiocie oddalenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.
Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa, postanowił jak w sentencji.