Uzasadnienie
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej u.p.p.s.a, stronie może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w zakresie, częściowym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych albo ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika (art. 245 § 3 u.p.p.s.a.) i następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów utrzymania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmuje ustanowienie pełnomocnika z urzędu i zwolnienie od kosztów sądowych.
Z. O. i B. M., dalej jako strona skarżąca, wnioskiem 17 stycznia 2011 r. wnieśli o skierowanie spraw z ich skargi o sygnaturach III SA/Wa 3180/10 do 3183/10, do wspólnego rozpoznania oraz o "(...) odstąpienie w całości od wzywania nas do wpisów od każdej z wymienionych czterech spraw (...).
Referendarz sądowy, uznając ten wniosek za prośbę o przyznanie prawa pomocy, zwrócił się do skarżących o nadesłanie wypełnionego formularza PPF oraz dodatkowych informacji.
Strona skarżąca, odpowiadając na wezwanie referendarza sądowego, oświadczyła w piśmie z 8 lutego 2011 r., że pismo z 17 stycznia 2011 zostało zinterpretowane niezgodnie z wolą osób podpisujących je, ponieważ strona skarżąca nie wnosiła o przyznanie prawa pomocy.
Referendarz sądowy, mając to na uwadze, był zobowiązany stwierdzić błędną kwalifikację wniosku strony skarżącej i umorzyć – jako zbędne i niezgodne z wolą strony – postępowanie o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie z [...] października 2010 r. Nr [...], opatrzonej sygnaturą III SA/Wa 3183/10.
Mając powyższe na uwadze, referendarz sądowy, na podstawie art. 243 §1 w związku z art. 245 § 1, art. 246 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 u.p.p.s.a. zadecydował, jak w sentencji.