Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 14 listopada 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 3189/16

Uzasadnienie

P. N. (zwany dalej: "Skarżącym") wniósł w niniejszej sprawie pismem z dnia 17 września 2016 r. skargę na czynność Naczelnika Urzędu Skarbowego W. w postaci wystawienia tytułu wykonawczego.

Naczelnik Urzędu Skarbowego W. w piśmie z dnia 19 października 2016 r. stanowiącym odpowiedź na powyższą skargę wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014r., poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta, zgodnie z § 2 tego artykułu, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Z kolei zakres tej kontroli został określony w art. 3 § 2 i 3, art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a." W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r. poz. 267 z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
5. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).

Zauważyć w tym miejscu należy, że w rozpoznawanej sprawie Skarżący złożył skargę na czynność organu administracji publicznej niepodlegającą kontroli sądowej, albowiem nie należy ona do żadnej z kategorii wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Odnotować również należy, że prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego przysługiwałoby Skarżącemu, zgodnie z cytowanym powyżej przepisem art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a., w odniesieniu do postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym, na które służy zażalenie.

Biorąc powyższe pod uwagę uznać zatem należy, że wniesiona przez Skarżącego skarga, jako wykraczająca poza zakres kognicji sądu administracyjnego, jest niedopuszczalna i z tego względu podlega odrzuceniu. Z powodu zaś niedopuszczalności skargi, niedopuszczalne jest też badanie merytoryczne zarzutów w niej podniesionych.

Sąd nawiązując ponadto do złożonego przez Skarżącego wraz z jego skargą wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych wskazuje, że z uwagi na odrzucenie skargi niniejszym postanowieniem, wskazany wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy stał się na obecnym etapie postępowania bezprzedmiotowy i z tego względu jego rozpatrywanie stało się zbędne.

Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.