Uzasadnienie
P. sp. j. z siedzibą w P. pismem z dnia 21 października 2016 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] maja 2016 r. znak [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji z dnia [...] lipca 2015 r. w części dotyczącej rat od 10 ustalonej na dzień 5 maja 2016 r. do 24 raty ustalonej na dzień 5 lipca 2017 r. obejmujących zaległość w podatku od towarów i usług za maj 2010 r. wraz z należnymi odsetkami za zwłokę, poprzez odroczenie płatności tych rat do dnia wydania prawomocnego wyroku w postępowaniu sądowo-administracyjnym, którego przedmiotem jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2015 r. znak [...] nie później niż do 30 czerwca 2018 r. lub wydłużenie terminu spłaty rat do końca 2021 r. i obniżenie wysokości rat do kwoty 3.000,00 zł i ostatniej raty zawierającej pozostałą zaległość.
Następnie pismem z dnia 7 września 2017 r. (data wpływu do Sądu) skarżąca spółka cofnęła swoją skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które czyniłyby cofnięcie skargi niedopuszczalnym.
Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.