Uzasadnienie
W skardze z dnia 10 października 2008 r. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2008 r. skarżący A. L. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że prowadzenie egzekucji na podstawie zaskarżonej decyzji prowadzić będzie do naruszenia jego praw. Skarżący wyjaśnił, że nie posiada środków które wystarczyłyby na pokrycie kwot wynikających z tej decyzji. Próba ich egzekucji pozbawi go posiadanych składników majątku i przebiegnie ze szkodą dla utrzymania koniecznego jego rodziny.
Skarżący wskazał również, że z uwagi na istotne wątpliwości co do ważności i skuteczności zaskarżonej decyzji podejmowanie kroków w celu wszczęcia egzekucji naraziłoby go na szkodę. Podniósł, że organy skarbowe przez blisko 5 lat nie zakończyły postępowań mających na celu wyegzekwowanie długów od spółki D. S.A. co przemawia za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji do czasu ostatecznego zakończenia postępowania sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - daiej powoływana jako "p.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w granicach tej samej sprawy. Zgodnie z § 5 cyt. przepisu postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie natomiast z § 6 tego przepisu wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji.
Wniosek Skarżącego należało ocenić w kontekście przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 u.p.p.s.a. - niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć należy, że obowiązek wykazania powyższych przesłanek spoczywa na wnioskodawcy, przy czym już z treści powołanego przepisu wynika, że nie jest wystarczające w tym zakresie wykazanie możliwości wyrządzenia jakiejkolwiek szkody lub negatywnych skutków, ale szkody o znacznych rozmiarach i skutków trudnych do odwrócenia.
Zdaniem Sądu, argumentacja ocenianego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest niewystarczająca i nie pozwala by na jej podstawie ustalić, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje konsekwencje o których mowa w powołanym przepisie. Skarżący wskazał, że nie posiada środków majątkowych wystarczających na pokrycie kwot wynikających z zaskarżonej decyzji, a próba egzekucji wyrządzi szkodę jego rodzinie pozbawiając ją środków utrzymania koniecznego. Poprzestał jednakże na tym stwierdzeniu i nie przedstawił żadnych szczegółów dotyczących swojej sytuacji majątkowej.
Zauważyć przy tym należy, iż sam fakt, że zaskarżona decyzja dotyczy należności podatkowych, nawet w znacznej wysokości, nie stanowi samoistnej podstawy do wstrzymania jej wykonania. Dopiero porównanie ich wysokości z rzeczywistą sytuacją majątkową wnioskodawcy - posiadanym przez niego majątkiem, możliwościami płatniczymi - pozwala na ocenę czy na skutek wykonania decyzji może dojść do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Argumentacji za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji nie mogą również stanowić twierdzenia odnoszące się do zasadności skargi i nieprawidłowości zaskarżonej decyzji, bowiem te zarzuty podlegać będą ocenie dopiero przy rozpoznaniu skargi.
Zdaniem Sądu, Skarżący nie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji będzie wiązało się z konsekwencjami określonymi w art. 61 § 3 p.p.s.a., a jak wspomniano powyżej do uwzględnienia złożonego wniosku może dojść tylko wobec jednoznacznego wykazania tych przesłanek.
Mając powyższe na uwadze Sąd nie stwierdził w rozpatrywanej sprawie przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 u.p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.