Uzasadnienie
B.W. (dalej zwana: "Skarżącą) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Finansów z [...] listopada 2014r. w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 23 lutego 2015r., Skarżąca została wezwana pismem z 24 lutego 2015r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł. W wezwaniu pouczono, że nieuiszczenie wpisu w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi.
Powyższe wezwanie zostało przesłane na adres Skarżącej wskazany w skardze. Z adnotacji dokonanych przez doręczyciela na kopercie oraz zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki wynika, że z uwagi na nieobecność adresata 27 lutego 2015r., przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, umieszczając zawiadomienie o powyższym w drzwiach adresata. Przesyłkę awizowano powtórnie 9 marca 2015r. Z uwagi na to, że przesyłka nie została odebrana, zwrócono ją Sądowi. Przesyłka uznana została za doręczoną z dniem 13 marca 2015r. w trybie art. 73 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.; dalej zwana: "P.p.s.a").
Skarżąca do 7 kwietnia 2015 r. nie uiściła należnego wpisu od skargi, o czym świadczy znajdująca się w aktach sprawy notatka służbowa Oddziału Finansowo-Budżetowego (k. 12-verte akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Do pism takich należy skarga i jeśli wnoszący skargę nie uiścił należnego wpisu, wzywa się go do jego uiszczenia.
W myśl natomiast art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd.
Zgodnie z art. 65 § 1 P.p.s.a., sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z 23 listopada 2012r. – Prawo pocztowe (Dz. U. poz. 1529), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy.
Stosownie natomiast do treści art. 73 § 1-3 P.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 P.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia adresata w określony tam sposób wraz z informacją o możliwości odbioru pisma w terminie siedmiu dni. W przypadku niepodjęcia pisma we wskazanym terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zgodnie natomiast z § 4 art. 73 P.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, o którym mowa w § 1.
Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, zawierające prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie, zostało wysłane na adres wskazany przez Skarżącą. Ww. przesyłka została dwukrotnie awizowana (27 lutego i 9 marca 2015r.), co wynika z adnotacji pracownika [...] (k. 10 akt sądowych). W analizowanym przypadku doręczenie zastępcze spełniało zatem warunki określone w art. 73 P.p.s.a. Tym samym przesyłkę należało uznać za doręczoną z dniem 13 marca 2015r.
W związku z tym, siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego rozpoczął bieg 14 marca 2015r. i upłynął 20 marca 2015r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 P.p.s.a.
Skarżąca nie uiściła do 7 kwietnia 2015r. wpisu sądowego, mimo prawidłowego pouczenia o sposobie i terminie uiszczenia ww. wpisu sądowego.
Sąd, w tym stanie rzeczy, odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.