Uzasadnienie
W dniu 27 stycznia 2020 r. P.F. (dalej jako "Skarżący") wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2019 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości.
Ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 229 i 229v) wynika, że zaskarżona decyzja była dwukrotnie awizowana w trybie art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U z 2019 r., poz. 900 ze zm.) –zwanej dalej: "O.p", tj. w dniach 9 i 17 grudnia 2019 r., jednocześnie decyzja została odebrana w dniu 2 stycznia 2020 r.
Natomiast skarga na zaskarżoną decyzję została nadana przez Skarżącego w urzędzie pocztowym w dniu 27 stycznia 2020 r. (data stempla pocztowego – karta nr 16 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – zwanej dalej: "P.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wniesioną po upływie tego terminu sąd odrzuca na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Natomiast zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego konieczne jest zatem zachowanie 30-dniowego terminu liczonego od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia administracyjnego zapadłego w sprawie. W tym kontekście należy wskazać, że zaskarżona decyzja zawiera prawidłowe pouczenie o prawie, terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia - skargi do sądu administracyjnego.
W art. 150 O.p. została uregulowana fikcja prawna doręczenia pisma osobie fizycznej w ten sposób, że w razie niemożności doręczenia jej pisma w jej mieszkaniu lub miejscu pracy, w przypadku doręczania pisma przez pocztę, poczta przechowuje pismo przez 14 dni w swojej placówce, a adresata zawiadamia dwukrotnie o miejscu pozostawienia pisma. Powtórne zawiadomienie następuje w razie niepodjęcia pisma w terminie 7 dni. Zawiadomienie o miejscu pozostawienia pisma umieszcza m.in. się w oddawczej skrzynce pocztowej. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane w upływem ostatniego dnia okresu, tj. z upływem czternastego dnia przechowywania pisma w placówce pocztowej (art. 150 § 2 O.p.).
W ocenie Sądu art. 150 O.p. nie nasuwa żadnych wątpliwości interpretacyjnych. Wynika z niego wprost, że w sytuacji, o której mowa w tym przepisie adresat pisma ma obowiązek odbioru pisma złożonego w placówce pocztowej, o czym jest dwukrotnie zawiadamiany, w terminie 14 dni liczonych od dnia złożenia pisma w urzędzie pocztowym. Z upływem tego terminu przyjmuje się fikcję doręczenia pisma stronie. Odebranie pisma przez adresata po tym terminie nie wywołuje żadnych skutków prawnych. Termin do wniesienia skargi od doręczonej w ten sposób decyzji biegnie od upływu ostatniego dnia (14-tego) okresu przechowywania pisma w placówce pocztowej, nie zaś od daty odebrania tego pisma przez adresata po upływie 14-tego dnia. (patrz np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 stycznia 2010 r., sygn. akt II FSK 1908/09; publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl; dalej zwana: "CBOSA").
W niniejszej sprawie pierwszego awizowania dokonano w dniu 9 grudnia 2019 r. i od tej daty biegł 14 - dniowy termin, o którym mowa w art. 150 § 1 pkt 1 O.p., z którego upływem nastąpił skutek prawny w postaci doręczenia zastępczego (tj. dnia 23 grudnia 2019 r.). Sąd uznał, że faktyczny odbiór przesyłki przez stronę skarżącą w dniu 2 stycznia 2020 r. nie wywiera skutku prawnego doręczenia decyzji, bowiem skutek ten nastąpił z mocy prawa w dniu 23 grudnia 2019 r. (w trybie doręczenia zastępczego).
W tym stanie rzeczy uznać należy, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, za pośrednictwem organu, na decyzję doręczoną Skarżącemu w dniu 23 grudnia 2019 r., rozpoczął bieg od tej daty i w konsekwencji upłynął z dniem 22 stycznia 2020 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 p.p.s.a., który to przepis odsyła w tym zakresie do przepisów prawa cywilnego. Stosownie zaś do treści art. 111 Kodeksu cywilnego, termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, przy czym jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło.
Jak wskazano powyżej, Skarżący nadał przesyłkę pocztową zawierającą skargę w urzędzie pocztowym w dniu 27 stycznia 2020 r., co oznacza, że złożył skargę z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a.
Z uwagi na powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., postanowił o odrzuceniu skargi.