Uzasadnienie
Zaskarżoną indywidualną interpretacją przepisów prawa podatkowego z dnia [...]lipca 2008 r., wydaną na podstawie art. 14b § 1 i 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.), powoływanej w dalszej części jako "O.p." Minister Finansów stwierdził, iż stanowisko W. N. - zwanego w dalszej części "Skarżącym" - zawarte we wniosku z 17 marca 2008 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości odliczenia od dochodu składek na ubezpieczenie społeczne zapłaconych do a. systemu ubezpieczeń społecznych - jest nieprawidłowe.
We wniosku Skarżący wskazał, że jest obywatelem A. i tam też ma miejsce zamieszkania w rozumieniu umowy zawartej miedzy Rzeczpospolitą Polską a Republiką Austrii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku dnia 13 stycznia 2004 r. W Polsce świadczy pracę na podstawie umowy o pracę zawartej z pracodawcą z siedzibą w A.. Przebywa w Polsce ponad 183 dni w trakcie roku, przez co całość jego dochodów podlega opodatkowaniu w Polsce zgodnie z postanowieniami art. 15 umowy między Rzeczpospolitą Polską a Republiką Austrii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku, podpisanej w Wiedniu dnia 13 stycznia 2004 r. (Dz. U. z 2005 r. Nr 224, poz. 1921, daje powoływanej jako "umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania"). W A.od jego wynagrodzenia są potrącane i odprowadzane do austriackiego zakładu ubezpieczeń składki pracownicze określone w austriackich przepisach dotyczących obowiązkowych ubezpieczeń społecznych (dalej: "składki austriackie"). Składki te nie są odliczane od jego dochodu podlegającego opodatkowaniu w A., gdyż dochód ten podlega opodatkowaniu w Polsce.
Tak przedstawiając stan faktyczny Skarżący zwrócił się do organu podatkowego z zapytaniem, czy od podstawy opodatkowania obliczanej na podstawie polskich przepisów ma prawo odliczyć składki austriackie należne od tego dochodu?
Zdaniem Skarżącego wątpliwość dotyczy zastosowania art. 26 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm., dalej jako "u.p.d.o.f."). W jego ocenie ma prawo do odliczenia składek austriackich od podstawy opodatkowania dochodu podlegającego opodatkowaniu w Polsce. W innym wypadku miałoby miejsce rażące naruszenie art. 39 traktatu TWE albo art. 25 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania w połączeniu z art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 25 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania obywatele A. nie mogą być poddani w Polsce ani opodatkowaniu, ani związanym z nim obowiązkom, które są inne lub bardziej uciążliwe niż opodatkowanie i związane z nim obowiązki, którym są lub mogą być poddani w tych samych okolicznościach obywatele Polski w szczególności w związku z ich miejscem zamieszkania. Zdaniem Skarżącego zgodnie z § 16 ust. 4 pkt a) austriackiej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odliczeniu od dochodu podlegają składki ubezpieczonego na obowiązkowe ustawowe ubezpieczenia społeczne. Na podstawie tego przepisu osoba mająca miejsce zamieszkania w Polsce osiągająca dochody podlegające opodatkowaniu w A. może odliczyć od podstawy opodatkowania w A. polskie składki od tych dochodów.
Tym samym gdyby w analogicznym przypadku Skarżący nie mógł odliczyć od podstawy opodatkowania w Polsce składek austriackich, stanowiłoby to rażące naruszenie art. 25 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Minister Finansów w interpretacji indywidualnej z [...] lipca 2008 r. uznał stanowisko Skarżącego wyrażone we wniosku o wydanie interpretacji za nieprawidłowe, gdyż brak jest podstaw do odliczenia od dochodu na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. składek na ubezpieczenia społeczne zapłaconych na podstawie przepisów wewnętrznych innych państw. Opłacenie składek na terenie A. w oparciu o obowiązujące w tym państwie przepisy dotyczące ubezpieczenia społecznego, nie mogło stanowić podstawy do odliczenia takiego wydatku w oparciu o przepis art. 26 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. obowiązującej w Polsce, gdyż nie wynikało to ani z treści tego przepisu, jak również z powołanej wyżej umowy między Rzeczpospolitą Polską a Republiką Austrii.
Pismem z dnia 10 października 2008 r. pełnomocnik Skarżącego złożyła skargę na w/w interpretację indywidualną zarzucając jej naruszenie art. 39 traktatu zawartego w Rzymie w dniu 25 marca 1957 r. traktatu ustanawiającego Unię Europejską (dalej TWE) w związku z art. 2 traktatu podpisanego w Atenach w dniu 16 kwietnia 2003 r. dotyczącego przystąpienia m. in. Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej przez błędna ich wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, a także niewłaściwe zastosowanie art. 87 ust. 1 Konstytucji RP.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Postanowieniem z dnia 3 października 2007 r. wydanym w sprawie o sygn. akt I SA/Wr 971/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zwrócił się do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z pytaniem prejudycjalnym związanym z tożsamym - jak ten, który wystąpił w niniejszej sprawie - problemem prawnym, dotyczącym wykładni przepisów prawa wspólnotowego, tj. "czy unormowania wynikające z art. 12 tiret 1 oraz art. 39 ust. 1 i 2 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską należy interpretować w ten sposób, iż sprzeciwiają się one przepisowi krajowemu przyjętemu w art. 27b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity w Dz. U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 ze zm.) ograniczającemu prawo do obniżenia podatku dochodowego o kwotę składki na obowiązkowe ubezpieczenia zdrowotne, zapłaconej wyłącznie na podstawie przepisów prawa krajowego w sytuacji, gdy rezydent od dochodów opodatkowanych w Polsce odprowadza składkę na obowiązkowe ubezpieczenie zdrowotne w innym państwie członkowskim?".
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej: p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Mając na uwadze treść powyższego przepisu, Sąd rozważył kwestię dopuszczalności zawieszenia postępowania w związku ze skierowaniem do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości pytania prejudycjalnego w innej - choć dotyczącej tego samego problemu prawnego - sprawie.
Wprawdzie w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nie wymieniono wprost Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, jednakże, zdaniem Sądu, nie przesądza to o braku możliwości zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w związku z postawionym w innej sprawie pytaniem prejudycjalnym i toczącym się w związku z nim postępowaniem przed tym właśnie sądem, jeżeli problem prawny w obu sprawach jest identyczny.
Europejski Trybunał Sprawiedliwości jest bowiem sądem wspólnotowym w znaczeniu ustrojowym (A. Wróbel, [w:] pr. zb. Wprowadzenie do prawa Wspólnot Europejskich (Unii Europejskiej), Zakamycze 2002, s. 154), a więc postępowanie prowadzone przed nim jest postępowaniem sądowym, które w ocenie Sądu mieści się w pojęciu "postępowania sądowego" użytym w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
W ocenie Sądu, w świetle art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd administracyjny może zatem zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Europejskim Trybunałem Sprawiedliwości. Ponadto ustawodawca używając sformułowania "może" pozostawił sądowi swobodę podjęcia decyzji w tym zakresie, pod warunkiem zaistnienia przesłanki wpływu wyniku postępowania przed Europejskim Trybunałem Sprawiedliwości na rozstrzygnięcie sprawy przed sądem administracyjnym. W przedmiotowej sprawie taka przesłanka zaistniała, ponieważ wykładnia przepisów prawa wspólnotowego dokonana przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości na użytek sprawy I SA/Wr 971/07 będzie miała decydujące znaczenie także dla niniejszego postępowania.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1, postanowił jak w sentencji.