Uzasadnienie
Skarżąca M. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] listopada 2010r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za okres od lipca 2005 roku do grudnia 2007 roku. Kwota zaległości podatkowej. Kwota zaległości podatkowej wynikająca z tej decyzji wyniosła 50.672 zł.
Pismem z dnia 11 lutego 2011 r. Skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podniosła, że otrzymuje emeryturę w wysokości 1.305,24 zł. Świadczenie to zostało zajęte przez organ egzekucyjny, wskutek czego Zakład Ubezpieczeń Społecznych dokonuje potrąceń.
Skarżąca podniosła, że opiekuje się chorym synem, który jest niezdolny do pracy, bowiem dwukrotnie przeszczepiono mu nerkę i niemalże stale jest dializowany. W związku z tym wymaga opieki, której kosztów nie pokrywa otrzymywana przez niego renta.
Zdaniem Skarżącej wykonanie decyzji, wprost prowadzi do szkody obejmującej zwiększenie uszczerbku na zdrowiu syna, co wprost może doprowadzić do trudnych do odwrócenia skutków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do unormowań art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu skargi sądowi o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten Sąd. Przepis ten nie wypowiada się w kwestii szczegółowych przesłanek, których zaistnienie uzasadniałoby podjęcie decyzji, stwierdza jedynie, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może nastąpić zwłaszcza wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotychczasowe orzecznictwo Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przyjmowało, że powodem wstrzymania wykonania decyzji może być prawdopodobieństwo wyrządzenia skarżącemu niepowetowanej szkody na skutek wykonania aktu lub czynności, które następnie przez tenże Sąd zostałyby wzruszone.
Bezspornie natomiast z przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika konieczność wykazania prawdopodobieństwa wystąpienia w rzeczywistości okoliczności opisanych w hipotezie tego przepisu.
Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 20 grudnia 2004 r. GZ 138/04, definiując przesłanki wyrządzenia znacznej szkody, stwierdził, że chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu.
Mając na uwadze powołane przepisy, stanowisko sądów administracyjnych oraz stan faktyczny, stwierdzić należało że Skarżąca we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wykazała w sposób wystarczający, że wykonanie zaskarżonej decyzji, mogłoby spowodować powstanie znacznej szkody.
Z tych przyczyn na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.
III SAM/a 322/11