Uzasadnienie
Minister Finansów 20 sierpnia 2015 r. wydał zmianę interpretacji indywidualnej uznając stanowisko P. Sp. z o.o dotyczące podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na świadczenie przez Skarżącą usług reklamowych na rzecz spółek zagranicznych z grupy kapitałowej za nieprawidłowe.
Zmiana interpretacji indywidualnej doręczona została Skarżącej 24 sierpnia 2015 r. z pouczeniem, że warunkiem złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest wezwanie na piśmie organu, który wydał zmianę interpretacji indywidualnej w terminie 14 dni od doręczenia zmiany interpretacji.
Pełnomocnik reprezentujący Skarżącą 4 września 2015 r. (data nadania) wezwał do usunięcia naruszenia prawa Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku.
Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku 16 września 2015 r. przekazał wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zgodnie z właściwością do Ministra Finansów. Minister Finansów nie udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Skarżąca 2 listopada 2015 r. (data nadania) złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie. Dyrektor Izby Skarbowej przekazał 6 listopada 2015 r. skargę zgodnie z właściwością do Ministra Finansów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, albowiem złożenie tego środka zaskarżenia winno zostać poprzedzone skutecznym i terminowym wezwaniem właściwego organu administracji do usunięcia naruszenia prawa.
Stanowi o tym wprost art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako "P.p.s.a.", zgodnie z którym, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa.
W rozpoznawanej sprawie zaskarżona zmiana interpretacji indywidualnej została skutecznie doręczona Skarżącej 24 sierpnia 2015 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, a zatem termin do wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa - wynikający z przepisu art. 52 § 3 P.p.s.a. upłynął z dniem 7 września 2015 r.
Pismo stanowiące wezwanie do usunięcia naruszenia prawa pełnomocnik Skarżącej wprawdzie nadał w dniu 4 września 2015 r. w polskiej placówce pocztowej, jednakże adresatem pisma uczynił niewłaściwy organ, albowiem pismo skierował do Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, a nie do Ministra Finansów, który wydał przedmiotową zmianę interpretacji indywidualnej. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wpłynęło do Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku w dniu 7 września 2015 r., ten zaś pismem z dnia 14 września 2015 r. przekazał sprawę do załatwienia zgodnie z właściwością Ministrowi Finansów. Pismo wpłynęło do Ministra Finansów 16 września 2015 r.
Sąd zwrócił uwagę, że o przysługujących środkach zaskarżenia prawidłowo poinformowano Skarżącą w pouczeniu zawartym w zmianie interpretacji indywidualnej, wskazując, że stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na zmianę interpretacji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał zmianę interpretacji w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu —do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 P.p.s.a.).
W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie wpłynęło do organu właściwego, jakim był Minister Finansów w zakreślonym przez ustawodawcę w art. 52 § 3 P.p.s.a. terminie, zatem wezwanie do usunięcia naruszenia prawa należało uznać za wniesione z uchybieniem terminu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z sytuacją niedopuszczalności skargi mamy do czynienia m.in. wówczas, gdy strona wniesie skargę do sądu bez wyczerpania środków zaskarżenia albo bez uprzedniego wezwania na piśmie do usunięcia naruszeń prawa, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, uznając niedopuszczalność skargi w przedmiotowej sprawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.