Uzasadnienie
- I. Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco:
- 1. Burmistrz Miasta i Gminy P. (zwany dalej: "Burmistrzem") decyzją z [...] maja 2011r. ustalił M.D. (zwana dalej: "Skarżącą") podatek od nieruchomości na 2016r. w łącznej wysokości 346 zł, w podstawie prawnej powołując się m.in. na uchwałę Rady Miejskiej w P. nr [...] z dnia [...] listopada 2015r. w sprawie stawek podatku od nieruchomości obowiązujących na terenie Miasta i Gminy P. (Dz. Urz. Woj. Maz. poz. 9599) oraz art. 2 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 4 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 6 ust. 7 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2014r., poz. 849 ze zm., dalej: "u.p.o.l.").
Burmistrz wskazał, że zarówno grunt o powierzchni 1000 m2, jak i budynek mieszkalny – 70 m2 podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, w związku z informacją w sprawie podatku od nieruchomości i danymi z ewidencji gruntów, gdyż działka nr [...] w N. została zaklasyfikowana jako tereny mieszkaniowe, co wynika z oznaczenia symbolem "B". Burmistrz podniósł też, że w sprawie ustalenia, jakim podatkiem opodatkować nieruchomość pomocny może być § 68 rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2015., poz. 542, zwane dalej: "rozporządzeniem"), w którym w ust. 3 pkt 1 jest zapis, że symbolem "B" są oznaczone tereny mieszkaniowe – które nie są gruntami rolnymi oraz leśnymi. Grunty oznaczone symbolem "B" są opodatkowane podatkiem od nieruchomości na mocy przepisów u.p.o.l.
2. Skarżąca w odwołaniu wniosła o ustalenie przepisów, na podstawie których winna być sporządzona decyzja. Burmistrz powołuje się na Dz.U. z 2015r. i Dz.U. z 2014r., ale nie podaje nr dziennika. Skarżąca zapytała też czy decyzję określają przepisy § 68 ust. 3 pkt 1 ww. rozporządzenia i czy wypis z rejestru gruntów był podstawą do sporządzenia tej decyzji. § 68 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia – symbol B jest ściśle związany z symbolem R i klasą gruntu, np. B-R, B-Ł, B-Ps. W ocenie Skarżącej problem stanowi wypis z rejestru gruntów, który sporządzono na podstawie danych z ewidencji gruntów, a nie na podstawie wpisu z rejestru gruntów. Skarżąca podniosła też, że jej działka jest zadrzewiona i zakrzewiona, mniejsza od 0,1000 ha 990 m2 i położona na VI klasie gruntów, a zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy z 10 października o zmianie ustawy o podatku rolnym (Dz.U. 200, poz. 160) grunty klasy VI i zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych zwalnia się od podatku.
3. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. (zwane dalej: "SKO") po rozpatrzeniu odwołania Skarżącej, decyzją z [...] września 2016r. utrzymało w mocy ww. decyzję Burmistrza, przedstawiając stan faktyczny sprawy.
W uzasadnieniu SKO powołało się m.in. na art. 2 ust. 1 "u.p.o.l. i stwierdziło, że Skarżąca kwestionowała poprawność zapisów w ewidencji gruntów i budynków w zakresie określenia użytków na działce nr [...], położonej w obrębie N. W efekcie tego Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa M. wydał [...] grudnia 2010r. decyzję nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Starosty P. z 23 września 2010r. nr [...] o utrzymaniu dotychczasowych zapisów w operacie ewidencji gruntów i budynków obręb N. gm. P. Stwierdzono ponadto, że na ww. działce Skarżącej nie ma budynków i urządzeń służących produkcji rolniczej, dlatego grunt w ewidencji został też zaklasyfikowany, jako mieszkaniowy, oznaczony symbolem "B". Aktualny wypis z Rejestru Gruntów potwierdza, że od tego czasu nie wystąpiły zmiany w zapisach klasyfikacji ww. gruntu. Organ podatkowy nie miał więc podstaw do przyjęcia innej klasyfikacji gruntów niż wynikająca z ww. Ewidencji.
SKO wyjaśniło ponadto, że Burmistrz zasadnie też przyjął powierzchnię gruntów na potrzeby podatku od nieruchomości z danych zawartych w ewidencji gruntów, bo dane tam zawarte stanowią podstawę do wymiaru podatków (art. 21 ustawy z 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2016r., poz. 1269 ze zm., zwana dalej: "u.p.g.k.") i na mocy art. 194 ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa z 2015r., poz. 613, zwana dalej: "O.p.") ewidencja jest dokumentem urzędowym. Szczegółowe zasady prowadzenia tej ewidencji określa rozporządzenie w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Organy podatkowe ustalając wysokość zobowiązań podatkowych nie są uprawnione do przyjęcia innej podstawy wymiaru podatków niż dane wskazane w ewidencji gruntów, a pogląd w tym zakresie jest ugruntowany w orzecznictwie (por. wyrok z 11 lipca 2012r. sygn. akt II FSK 2632/10).
SKO na tej podstawie uznało, że Burmistrz w ww. decyzji ustalając podatek od nieruchomości na 2016r. przyjął do opodatkowania właściwe składniki nieruchomości i jej powierzchnię oraz właściwe stawki podatkowe. Skoro Skarżąca kwestionuje dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków, powinna wystąpić o ich korektę w trybie określonym w ustawie z 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2016r., poz. 1269 ze zm., zwana dalej: "u.p.g.k."), a następnie w przypadku uwzględnienia jej zastrzeżeń, na podstawie zmienionych danych w ewidencji, wnosić o wzruszenie ostatecznych decyzji ustalających wysokość zobowiązań podatkowych.
4. Skarżąca w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. decyzję SKO wskazała, że zapłaciła podatek za dom, ale nie zapłaciła 300 zł za grunt, bo sporna jest klasyfikacja gruntów oraz podniosła, że jej działka "jest zadrzewiona i zakrzewiona położona na VI klasie gleboznawczej gruntów". Skarżąca wskazała, że SKO nie sporządziło decyzji na podstawie ustawy podatkowej i wypisu z rejestru gruntów. Skarżąca podkreśliła, że do wypisu z rejestru gruntów wprowadzono przepisy dotyczące wyrysu z ewidencji gruntów i budynków, które określa § 68 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia. Podstawą zarówno rozporządzenia, jak i u.p.g.k. jest klasa gleboznawcza gruntów.
Do skargi Skarżąca załączyła decyzje Burmistrza i SKO, ww. odwołanie i wypis z rejestru gruntów.
- 5. SKO w odpowiedzi na skargę podtrzymało argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi.
- II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
- 1. Skarga jest niezasadna.
- 2. Kontroli Sądu poddano decyzję SKO z [...] września 2016r. utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza z [...] maja 2016r., w której ustalono wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości położonej w N. za 2016r., w wysokości 346 zł.
- 3. Sąd uznał że prawidłowe jest stanowisko SKO zawarte w zaskarżonej decyzji, jak również poprzedzającej ją decyzji Burmistrza odnośnie związania organów podatkowych danymi wynikającymi z ewidencji gruntów w zakresie ustaleń, co do powierzchni nieruchomości oraz klasyfikacji gruntu, na mocy ww. przepisu art. 21 ust. 1 u.p.g.k. Ewidencja gruntów jest też dokumentem urzędowym, korzystającym z domniemania autentyczności i prawdziwości, a dane zawarte w ewidencji gruntów mają walor dokumentu urzędowego, o którym mowa w art. 194 O.p. i stanowią dowód tego, co zostało w nich stwierdzone.
Sąd zgadza się też ze stanowiskiem SKO, że w ww. kwestii ugruntowany jest pogląd w orzecznictwie sądów administracyjnych, że ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych w postępowaniu podatkowym. Od tej reguły nie zostały przewidziane żadne wyjątki, a zatem organy podatkowe, ustalające wysokość zobowiązań podatkowych, w tym także w podatku od nieruchomości nie są uprawnione do przyjęcia innej podstawy wymiaru podatku niż dane wskazane w ewidencji gruntów. Trafne było więc powołanie się przez SKO w tym zakresie na jeden z wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 lipca 2012r. sygn. akt II FSK 2632/10 (dostępny na www.nsa.gov.pl).
Warto też podkreślić, że SKO prawidłowo uwagę zwróciło w zaskarżonej decyzji, a ma to odzwierciedlenie w aktach administracyjnych sprawy, że organ właściwy do prowadzenia i aktualizacji danych zawartych w ewidencji gruntów, jak i organ nadrzędny nad ww. organem, w związku z tym, że Skarżąca kwestionowała poprawność zapisów zawartych w ewidencji gruntów i budynków - wypowiedziały się na temat działki stanowiącej własność Skarżącej o nr [...], położonej w N., którą w niniejszym postępowaniu objęto podatkiem od nieruchomości. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa M. wydał bowiem [...] grudnia 2010r. decyzję nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty P. z [...] września 2010r. nr [...] o utrzymaniu dotychczasowych zapisów w operacie ewidencji gruntów i budynków obręb N. gm. P. Ww. organy stwierdziły ponadto, że na ww. działce Skarżącej nie ma budynków i urządzeń służących produkcji rolniczej, dlatego grunt w ewidencji został zaklasyfikowany, jako mieszkaniowy, oznaczony symbolem "B". Aktualny wypis z rejestru gruntów, znajdujący się w aktach administracyjnych, jak i załączony przez Skarżącą do akt sądowych sprawy (k. 8 akt sądowych) potwierdza, że od tego czasu nie wystąpiły zmiany w zapisach ewidencji gruntów.
Zważywszy na powyższe okoliczności organy podatkowe obu instancji, które rozpatrywały kwestię podatku od nieruchomości Skarżącej na 2016r., nie miały więc podstaw do przyjęcia innej niż wynikająca z ww. ewidencji klasyfikacji gruntów, czy też powierzchni gruntów. Wynika to w sposób wyraźny z treści art. 21 ust. 1 u.p.g.k., który został wskazany m.in. jako podstawa prawna zaskarżonej decyzji.
Sąd - odnosząc się do stanowiska Skarżącej, która w postępowaniu odwoławczym ponownie kwestionowała prawidłowość zapisów w ewidencji gruntów oraz zgodność zmian w tej ewidencji ze stanem faktycznym (nie zgadzała się z klasyfikacją gruntów oznaczonych symbolem "B" jako tereny mieszkaniowe, a ponadto wskazuje, że jej działka powinna korzystać ze zwolnienia z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku rolnym, gdyż ma VI klasę gruntów i jest zakrzewiona i zadrzewiona) – wskazuje, że SKO w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji prawidłowo wyjaśniło Skarżącej, jakie działania powinna podjąć w tym zakresie. Warto też wskazać, że przy opodatkowaniu gruntów do momentu zmiany danych w ww. ewidencji, w każdym przypadku, gdy dane zawarte w deklaracji, czy informacji złożonej przez podatnika są niezgodne z danymi wynikającymi z ewidencji gruntów, rozstrzygające znaczenie mają zapisy wynikające z ewidencji gruntów.
Sąd w związku z tym uznaje, że prawidłowe były ww. decyzje SKO i Burmistrza w zakresie ustaleń co do klasyfikacji gruntów – tereny mieszkaniowe oznaczone symbolem "B" oraz, co do powierzchni nieruchomości Skarżącej oznaczonej nr 11 – stanowiącej podstawę opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Dane te wynikają w sposób wyraźny ze znanego Skarżącej, bo załączonego do skargi, wypisu z rejestru gruntów wydanego na dzień 14 stycznia 2016r. (k. 8 akt sądowych).
- 4. Sąd - odnosząc się natomiast do zarzutu skargi, że decyzji w sprawie nie sporządzono na podstawie ustawy podatkowej i wypisu z rejestru gruntów – stwierdza, że jest to stwierdzenie nieuzasadnione.
W świetle bowiem akt sprawy i znajdujących się w nich, wydanych w sprawie ww. decyzji Burmistrza i SKO, należy bowiem uznać, że organy podatkowe, stosownie do treści art. 120 O.p. działały na podstawie obowiązujących przepisów prawa: art. 2 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 4 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 6 ust. 7 u.p.o.l., art. 21 § 1 u.p.g.k., art. 21 § 1 pkt 1 O.p. oraz wskazały oprócz stanu faktycznego sprawy również podstawę prawną wydanych decyzji, powołując zgodnie z obowiązującą obecnie nomenklaturą jedynie rok wydania Dziennika Ustaw i pozycję publikowanego aktu normatywnego.
Sąd stwierdza ponadto, że stosownie do art. 21 § 1 pkt 2 O.p. zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości osób fizycznych powstaje z dniem doręczenia decyzji organu podatkowego, ustalającej wysokość tego zobowiązania Stosownie do art. 21 § 5 O.p., jeżeli przepisy prawa podatkowego nakładają na podatnika obowiązek złożenia deklaracji, wysokość zobowiązania podatkowego, o którym mowa w § 1 pkt 2, ustala się zgodnie z danymi zawartymi w deklaracji, chyba że przepisy szczególne przewidują inny sposób ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego albo w toku postępowania podatkowego stwierdzono, że dane zawarte w deklaracji, mogące mieć wpływ na wysokość zobowiązania podatkowego, są niezgodne ze stanem faktycznym.
Zgodnie zaś z art. 6 ust. 6 u.p.o.l., osoby fizyczne są obowiązane złożyć właściwemu organowi podatkowemu informację o nieruchomościach i obiektach budowlanych, sporządzoną na formularzu według ustalonego wzoru, w terminie 14 dni od dnia wystąpienia okoliczności uzasadniających powstanie albo wygaśnięcie obowiązku podatkowego w zakresie podatku od nieruchomości (lub od dnia zaistnienia zdarzenia, o którym mowa w ust. 3).
Skarżąca, jak wynika z nieponumerowanych akt administracyjnych, na podstawie których orzeka Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zgodnie z art. 133 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r., poz. 1369, ze zm., zwana dalej. "P.p.s.a.") złożyła informację o nieruchomościach i obiektach budowlanych, wskazując, że powierzchnia jej nieruchomości wynosi 0,1000 ha. Ta sama powierzchnia wynika również ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy wypisu z rejestru gruntów, znanego Skarżącej.
Tym samym kwestionowanie przez Skarżącą w toku postępowania powierzchni podlegającej opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie może być uznane za zasadne.
Burmistrz dodatkowo - odnosząc się do klasyfikacji gruntów w decyzji z [...] maja 2016r. - powołał się też na przepisy § 68 ww. rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, wskazując, że są one pomocne przy ustalaniu, jakim podatkiem można opodatkować daną nieruchomość.
Sąd wyjaśnia, że z § 68 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, jak dzielą się grunty rolne, na: (pkt 1) użytki rolne, do których zalicza się: a) grunty orne, oznaczone symbolem – R; b) sady, oznaczone symbolem - S, c) łąki trwałe, oznaczone symbolem - Ł, d) pastwiska trwałe, oznaczone symbolem - Ps, e) grunty rolne zabudowane, oznaczone symbolem - Br, f) grunty pod stawami, oznaczone symbolem - Wsr, g) grunty pod rowami, oznaczone symbolem - W, h) grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, oznaczone symbolem - Lzr; (pkt 2) nieużytki, oznaczone symbolem – N. Z § 68 ust. 3 ww. rozporządzenia wynika, że grunty zabudowane i zurbanizowane dzielą się na: 1) tereny mieszkaniowe, oznaczone symbolem - B;
- 2) tereny przemysłowe, oznaczone symbolem - Ba;
- 3) inne tereny zabudowane, oznaczone symbolem - Bi;
- 4) zurbanizowane tereny niezabudowane lub w trakcie zabudowy, oznaczone symbolem - Bp;
- 5) tereny rekreacyjno-wypoczynkowe, oznaczone symbolem - Bz;
- 6) użytki kopalne, oznaczone symbolem - K;
- 7) tereny komunikacyjne, w tym: a) drogi, oznaczone symbolem - dr, b) tereny kolejowe, oznaczone symbolem - Tk, c) inne tereny komunikacyjne, oznaczone symbolem - Ti, d) grunty przeznaczone pod budowę dróg publicznych lub linii kolejowych, oznaczone symbolem - Tp.
Z § 68 ust. 5 rozporządzenia wynika, że sadów o powierzchni mniejszej od 0,1000 ha oraz innych użytków gruntowych o powierzchni mniejszej od 0,0100 ha nie wykazuje się w ewidencji.
Sąd zauważa, że powyższe przepisy, w tym także § 68 ust. 5 ww. rozporządzenia, nie potwierdzają stanowiska Skarżącej, że powierzchnia czy też klasyfikacja gruntów wynikająca z ewidencji gruntów przemawiają za opodatkowaniem nieruchomości Skarżącej o powierzchni 1000 m2 innym podatkiem niż podatek od nieruchomości.
Również, że w aktach administracyjnych sprawy znajduje się pismo Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej z 9 września 2009r., w który wyjaśniono, że do zmiany klasyfikacji gruntów - m.in. działki nr 11 miały miejsce już w 2002r. – pismo Głównego Geodety Kraju, którym zlecono dostosowanie istniejących zapisów w ewidencji gruntów i budynków do wymogów rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Zmiana ta dotyczyła usunięcia drugiego członu zapisu pozostawiając zapis np. "B" tereny mieszkaniowe, "Ba" – tereny przemysłowe, "Bi" – inne tereny zabudowane.
Skarżąca mogła zapoznać się z aktami sprawy i wypowiedzieć się co znajdujących się w nich dowodów, o czym świadczą pisma Skarżącej z 18 lutego i 1 września 2016r. oraz wystosowane w trybie art. 200 § 1 O.p. pisma: Burmistrza – z 27 stycznia 2016r. i SKO - z 23 sierpnia 2016r. zawiadamiające.
5. Zdaniem Sądu nieuzasadnione są zatem zarzuty Skarżącej podnoszone w odwołaniu, że nieprawidłowe było nieuwzględnienie wobec działki Skarżącej położona na VI klasie gleboznawczej gruntów i jest zadrzewiona i zakrzewiona zwolnienia podatkowego z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984r. o podatku rolnym (Dz.U. z 2013r., poz.1381 ze zm., zwana dalej: "u.p.r."), choć mankamentem zaskarżonej decyzji jest nie odniesienie się tej kwestii przez SKO w uzasadnieniu.
Sąd ocenia jednak, że ww. wadliwość proceduralna nie ma istotnego wpływu na wynik sprawy, gdyż w sprawie doszło do ustalenia stanu faktycznego sprawy w sposób należyty, a organy podatkowe zastosowały obowiązujące przepisy prawne, wyżej wskazane i trafnie uznały, że nieruchomość Skarżącej może podlegać opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Dodatkowo organy podatkowe kierował się informacją przekazaną przez Skarżącą w sprawie podatku od nieruchomości oraz wzięły pod uwagę dane wynikające z ewidencji gruntów, w który wskazano, że działka Skarżącej w N., nr [...] położona jest na terenach mieszkaniowych, oznaczonych symbolem "B". Również pozostały materiał dowodowy sprawy wskazuje na prawidłowość danych zawartych w ewidencji gruntów.
Sąd stwierdza również nieruchomość Skarżącej, z uwagi na powierzchnię – 1000 m2 - nie mogła podlegać podatkowi rolnemu. Zgodnie bowiem z art. 2 ust. 1 u.p.r., za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, o których mowa w art. 1, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej.
Stosownie natomiast do art. 1 u.p.r. opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza.
Z wypisu z rejestru gruntów, wynika ponadto, że grunt Skarżącej został zaklasyfikowany jako tereny mieszkaniowe i ma powierzchnię mniejszą od 1 ha, a z ustaleń organów administracyjnych wynika, że na działce Skarżącej nie ma jakichkolwiek budynków i urządzeń służących produkcji rolniczej, czego Skarżąca nie kwestionowała, odwołując się jedynie do VI klasy gruntów oraz zakrzewienia i zadrzewienia.
Powyższe rozważania wskazują, że wobec nieruchomości Skarżącej, która powinna być opodatkowana podatkiem od nieruchomości, a nie podatkiem rolnym, niemożliwe było zastosowania zwolnienia przewidzianego z art. 12 ust. 1 pkt 1 u.p.r. Przepis ten stanowi, że zwalnia się od podatku rolnego użytki rolne klasy V, VI i VIz oraz grunty zadrzewione i zakrzewione ustanowione na użytkach rolnych.
Tym samym skoro Sąd za prawidłowe uznaje stanowisko organów podatkowych o opodatkowaniu nieruchomości Skarżącej podatkiem od nieruchomości z uwagi na powierzchnię i klasyfikację zawartą w rejestrze gruntów, wiążąca na mocy art. 21 § 1 u.p.g.k., niemożliwe było zastosowanie w sprawie przepisów dotyczących opodatkowania nieruchomości rolnych, w tym przepisu art. 12 ust. 1 pkt 1 u.p.r., który przewidywał zwolnienie z opodatkowania podatkiem rolnym m.in. użytków rolnych klasy VI oraz gruntów zadrzewionych i zakrzewionych. Brak wskazania przez organy podatkowe ww. przepisów u.p.r. nie jest więc wadliwością, mogącą mieć istotny wpływa na wynik sprawy.
- 6. Sąd, mając powyższe rozważania na względzie, oddalił skargę, na podstawie art. 151 P.p.s.a.