Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 grudnia 2012 r. sygn. akt III SA/Wa 3275/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2012 r., w przedmiocie uchylenia decyzji w zakresie określenia wysokości straty za 2008 r. i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. W komparycji powyższego postanowienia oraz w wierszu trzecim uzasadnienia postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jako stronę skarżącą wskazał "S." S.A. z siedzibą w W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (por. art. 156 § 2 zdanie pierwsze cyt. ustawy).
W komparycji postanowienia z dnia 7 grudnia 2012 r. o sygn. akt III SA/Wa 3275/12 oraz w wierszu trzecim uzasadnienia postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jako stronę skarżącą wskazał S. S.A. z siedzibą w W., gdy w rzeczywistości prawidłowa nazwa skarżącej spółki brzmi S. S.A. z siedzibą w W. co bezsprzecznie wynika z nadesłanej wraz ze skargą informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców.
Tym samym należy stwierdzić, że w komparycji oraz uzasadnieniu powyższego postanowienia wystąpiła oczywista omyłka pisarska, w związku z czym zasadne było jej sprostowanie.
Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001r., s. 1268). W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaszła.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie mając powyższe na względzie i działając na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.