Uzasadnienie
P.K. (dalej "Skarżący") wniósł w niniejszej sprawie skargę na postanowienie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenie niedopuszczalności zażalenia.
Zarządzeniem z dnia 3 lutego 2017 r. Skarżącego wezwano do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe zarządzenie zostało doręczone Skarżącemu dnia 28 lutego 2017 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru. (k. 17 akt sądowych)
W odpowiedzi na zarządzenie Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Starszy referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 8 czerwca 2017 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy pozostawił bez rozpoznania, z powodu nieuzupełnienia braków formalnych wniosku.
Na ww. postanowienie Skarżący złożył sprzeciw, po rozpoznaniu którego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 21 lipca 2017 r. utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie.
Powyższe postanowienie zostało doręczone Skarżącemu w dniu 7 sierpnia 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 36 akt sądowych)
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z dnia 18 września 2017 r. Skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 3 lutego 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Wezwanie zostało odebrane przez Skarżącego w dniu 22 września 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 39 akt sądowych).
Skarżący do 23 listopada 2017 r. nie uiścił należnego wpisu od skargi, o czym świadczy znajdująca się w aktach sprawy informacja z 1 grudnia 2017 r. (k. 40 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest skarga. Sąd, w myśl art. 220 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 220 § 3 P.p.s.a. nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd.
Sąd stwierdza, że skoro z akt sądowych sprawy wynika, że zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie i zostało skutecznie doręczone Skarżącemu, to należało przyjąć, że siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg następnego dnia po doręczeniu wezwania, tj. w dniu 23 września 2017 r. Termin ten upłynął zaś z dniem 29 września 2017 r. (piątek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 i § 2 P.p.s.a.
Skoro z dokumentów księgowych Sądu wynika, że do dnia 23 listopada 2017 r. nie odnotowano wpływu wpisu, należało uznać, że Skarżący nie uiścił wpisu sądowego w wyznaczonym terminie.
W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. oraz art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.