Uzasadnienie
A. Sp. z o.o. z siedzibą w G.(następca prawny E.Sp. z o.o.) wystąpiła do WSA w Warszawie 26 marca 2008 r. ze skargami na decyzje Dyrektora Izby Celnej w W. z [...]lutego 2008 r. (nr [...], nr [...] oraz nr [...]) oraz decyzję z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...], którymi utrzymano w mocy decyzje Naczelnika Urzędu Celnego [...]w W. z dnia [...] lipca 2006 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym.
Dyrektor Izby Celnej w W. w odpowiedziach na skargi wniósł o odrzucenie skarg z uwagi na uchybienie terminu do ich wniesienia przewidzianego w art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a.").
Postanowieniami z dnia 12 czerwca 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 1243/08, III SA/Wa 1244/08, III SA/Wa 1245/08 oraz III SA/Wa 1246/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargi Skarżącej z uwagi na uchybienie terminu do ich wniesienia przewidzianego w art. 53 § 1 P.p.s.a.
Na powyższe postanowienia Skarżąca wniosła skargi kasacyjne.
W odpowiedziach na skargi kasacyjne Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego z udziałem Poczty Polskiej ustalono, że skarżąca w niniejszych sprawach skargi wniosła w terminie.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniami z dnia 7 listopada 2008 r. sygn. akt I FSK 1753/08, I FSK 1754/08, I FSK 1755/08 oraz I FSK 1756/08 uchylił zaskarżone postanowienia. W uzasadnieniach wskazał, że kluczowe dla rozstrzygnięcia niniejszych spraw były wyjaśnienia złożone przez Dyrektora Izby Celnej w W. w odpowiedziach na skargi. Ustalenia organu odwoławczego poczynione w ramach postępowania wyjaśniającego przeprowadzonego po złożeniu skarg kasacyjnych potwierdzają, że termin do wniesienia skarg został w rozpatrywanych sprawach zachowany. Tym samym nietrafne są postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odrzucające skargi z uwagi na przekroczenie terminu do ich wniesienia.
Przed rozpoznaniem przez Sąd ww. skarg, Dyrektor Izby Celnej w W. nadesłał do WSA w Warszawie pisma z 9 lutego 2009 r., informując że [...] lutego 2009 r. uwzględnił w całości skargi Spółki, na mocy art. 54 § 3 P.p.s.a. W związku z tym organ odwoławczy wniósł o umorzenie postępowań sądowych na mocy art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Do pism zostały dołączone decyzje z [...] lutego 2009 r., którymi organ odwoławczy uchylił zaskarżone do Sądu decyzje z [...] i [...] lutego 2008 r. oraz poprzedzające je decyzje Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W..
Zarządzeniem z dnia 10 lutego 2009 r. wezwano pełnomocnika Skarżącej do wskazania terminu odbioru decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. wydanych w trybie autokontroli. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącej w dniu 19 lutego 2009 r. poinformował Sąd, że decyzje Dyrektora Izby Celnej w W. uchylające decyzje stanowiące przedmiot zaskarżenia w niniejszych sprawach otrzymał w dniu 16 lutego 2009 r.
Na rozprawie w dniu 3 marca 2009 r. Sąd postanowił – na podstawie art. 111 § 2 P.p.s.a. – połączyć sprawy o sygn. akt III SA/Wa 3298/08, III SA/Wa 3299/08, III SA/Wa 3300/08 oraz III SA/Wa 3301/08 w celu ich wspólnego rozpoznania oraz rozstrzygnięcia i prowadzić je dalej pod wspólnym numerem III SA/Wa 3298/08.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Przy ponownym rozpoznaniu spraw Sąd uznał - biorąc pod uwagę treść oświadczenia organu zawartego w odpowiedzi na skargę kasacyjną oraz treść dokumentów przedstawionych przez Skarżącą w toku postępowania przed Sądem drugiej instancji - że skargi na decyzje Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] i [...]lutego 2008 r. zostały złożone w terminie.
Zgodnie natomiast z dyspozycją art. 54 § 3 P.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W niniejszych sprawach taka sytuacja wystąpiła. Dyrektor Izby Celnej w W. uchylił bowiem zaskarżone do Sądu własne decyzje oraz poprzedzające je decyzje organu pierwszej instancji, zgodnie z żądaniem Spółki. Uczynił to również w stosownym czasie, tj. do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Postępowanie sądowe, wszczęte na skutek skarg strony, stało się zatem bezprzedmiotowe. Z obrotu prawnego zostały bowiem wyeliminowane akty administracyjne (decyzje), które miały podlegać kontroli Sądu.
W myśl art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd w takiej sytuacji wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Przepis ten bowiem stanowi, że Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1 (skuteczne cofnięcie skargi) i pkt 2 (śmierć strony), postępowanie to stało się bezprzedmiotowe. Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe z innej przyczyny również wtedy, gdy organ administracyjny uwzględni skargę w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a.
Z kolei w odniesieniu do wniosku Spółki o zwrot kosztów postępowania Sąd zauważa, że zgodnie z art. 201 § 1 P.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z powodu uwzględnienia skargi w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. Do kosztów tych w rozpoznawanych sprawach, na mocy art. 205 § 2 P.p.s.a. w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), należały zarówno wpisy stosunkowe od skarg oraz wynagrodzenie radcy prawnego, który reprezentował stronę skarżącą.
Sąd, na podstawie wskazanych wyżej przepisów, postanowił jak w sentencji.