Uzasadnienie
Skarżąca - S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2015r. Nr [...] w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2009 r.
Ww. decyzja została wydana po wszczęciu przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w L. postępowania kontrolnego w stosunku do Skarżącej w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczenia i wpłacania podatku dochodowego od osób prawnych za lata 2008 – 2010 oraz podatku od towarów i usług poszczególne miesiące od stycznia 2008r. do grudnia 2010 r.
Wyznaczenia Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w L. do wszczęcia i przeprowadzenia postępowania kontrolnego i kontroli skarbowej wobec Skarżącej na podstawie art. 10 ust. 2 pkt 11 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (t.j.: Dz. U. z 2011 r. Nr 41 poz. 214 ze zm.) dokonał dnia 4 października 2012 r. Dyrektor Departamentu Kontroli Skarbowej z upoważnienia Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej "P.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Sąd uznał za zasadne zawieszenie postępowania sądowego w niniejszej sprawie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. do czasu zakończenia postępowania w przedmiocie pytania skierowanego przez Naczelny Sąd Administracyjny do rozstrzygnięcia przez skład siedmiu sędziów postanowieniem z 22 listopada 2016 r. (sygn. akt I FSK 478/15).
Naczelny Sąd Administracyjny zapytał mianowicie: "Czy w świetle przepisów obowiązującego prawa, a w szczególności art. 268a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) i art. 143 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j.: Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej mógł udzielić Zastępcy Dyrektora Departamentu Kontroli Skarbowej w Ministerstwie Finansów upoważnienia do wyznaczenia dyrektora urzędu kontroli skarbowej właściwego do wszczęcia i przeprowadzenia postępowania kontrolnego, także poza właściwością miejscową dyrektora urzędu kontroli skarbowej, na podstawie art. 10 ust. 2 pkt 11 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (t.j.: Dz. U. z 2011 r. Nr 41 poz. 214 ze zm.)".
Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny Sąd doszedł do wniosku, że wydanie przez skład siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego orzeczenia rozstrzygającego powyższe zagadnienie prawne będzie miało istotne znaczenie dla prawidłowego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, w której wyznaczenia Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w L. do przeprowadzenia postępowania kontrolnego także nie dokonał sam Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej, lecz osoba działająca z jego upoważnia.
Z tej przyczyny Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.