Uzasadnienie
1) Zgodnie z art. 245 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej u.p.p.s.a, przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, o który wnioskuje strona – tj. zwolnienia od kosztów sądowych - następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a.). Zasadą przyjętą przez ustawodawcę w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest odpłatność za wnoszone do sądów środki prawne. Okoliczności uzasadniające potrzebę przyznania stronie prawa pomocy powinna wykazać – strona.
2) Skarżący W. S. (dalej także jako "Strona") wnioskiem zawartym na formularzu PPF r., a potem w piśmie z 8/11/2017 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wskazał, że dochód za 2016 r to kwota ok 10 tys zł, dochód za 2017 r będzie zbliżony. Korzysta z pomocy córki i syna. Cały miesięczny dochód przeznacza na wyżywienie.
Skarżący przekazał, m.in., deklaracje podatkowe oraz bilans. Nie przekazał wyciągu z rachunku bankowego.
- 3) Referendarz sądowy, na tym etapie postępowania, daje wiarę twierdzeniom Strony o subiektywnym przekonaniu o jej nienajlepszej sytuacji życiowej – zwłaszcza w obliczu możliwych nakładów o niebagatelnej wysokości w następstwie egzekwowania zaskarżonej decyzji. Jednakże bez złożenia wszystkich informacji i dokumentów wymienionych w doręczonym Stronie wezwaniu, czyli w szczególności bez wyciągów z rachunku bankowego nie może w pełni – z korzyścią dla Strony – ocenić jej oświadczeń. Co więcej, brak jest przesłanek – w braku złożenia dodatkowych informacji– że Skarżący nie jest w stanie uiścić wymaganych kosztów sadowych z posiadanego w gospodarstwie domowym dochodu. Kwotę zwolnienia oznaczono uwzględniając tak oświadczenia Strony, w tym o korzystaniu z pomocy najbliższych, jak treść deklaracji podatkowych.
- 4) Dlatego, na podstawie art. 243 § 1, art. 245 § 1, § 3, art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a., należy zadecydować jak w sentencji.