Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] października 2005 r. Nr [...] Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej decyzją Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lipca 2005 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.
Pismem z dnia 11 listopada 2005 r. H. K. zwana dalej Skarżącą wniosła skargę na decyzję nr [...]. Podniosła, że w ocenie organu nie zostały spełnione przesłanki określone w rozporządzeniu Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne (Dz.U. Nr 141, poz. 1365). Tymczasem organ nie żądał od Skarżącej żadnych dokumentów. Przeciwnie posiadał wszelkie informacje o jej stanie majątkowym i sytuacji rodzinnej. Stąd też niezasadne jest stwierdzenie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, że Skarżąca jest w stanie uregulować zadłużenie, chociażby w układzie ratalnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Przepisy te wyrażają generalną zasadę subsydiarności skargi. Jej wniesienie do sądu administracyjnego wymaga bowiem uprzedniego uruchomienia środków prawnych dostępnych w administracyjnym toku instancji, a w razie ich braku - skierowania do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa (§ 3 i § 4 cytowanego wyżej artykułu).
Ze złożonej w niniejszej sprawie skargi wyraźnie wynika, że jej przedmiotem jest wydana w I instancji decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lipca 2005 r. odmawiająca umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Świadczy o tym zarówno wskazanie przez Skarżącą numeru tejże decyzji, jak i treść skargi, w której Skarżąca wyraziła niezadowolenie z rozstrzygnięcia jakie zapadło przed organem I instancji.
W tym miejscu należy zauważyć, że zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o możliwości, trybie i terminie złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Z akt sprawy wynika, że z uprawnienia tego Skarżąca skorzystała. Z uwagi jednak na to, że nie zachowała ona terminu do jego wniesienia decyzją z dnia [...] października 2005 r. Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych stwierdził uchybienie terminowi do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Decyzja ta jest ostateczna i to właśnie na tę decyzję przysługiwało Skarżącej prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, o czym zresztą Skarżącą pouczono. Tym samym wniesienie przez Skarżącą skargi na decyzję z dnia [...] lipca 2005 r., tj. decyzję wydaną w I instancji, uznać należy za niedopuszczalne.
W konsekwencji skarga ta podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.