Uzasadnienie
Pismami z dnia 26 listopada 2010 r. O. Sp. z o.o. z siedzibą w P. (dalej "Spółka") wniosła skargi na dwie interpretacje indywidualne Ministra Finansów, organu upoważnionego Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] i [...] w zakresie podatku akcyzowego. Zarzuciła naruszenie art. 37h ust. 1 i2 oraz art. 37l ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz Krajowym Funduszu Drogowym (Dz.U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2571 ze zm.), a nadto art. 7 i 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Następnie pismem z dnia 5 lipca 2011 r. Spółka cofnęła przedmiotowe skargi.
Postanowieniem wydanym na rozprawie w dniu 8 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie połączył sprawy ze skarg Spółki o sygn. III SA/Wa 3343/10 i III SA/Wa 3344/10 celem ich łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia, prowadząc je pod wspólną sygnaturą III SA/Wa 3343/10.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z dyspozycją art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Sąd, biorąc pod uwagę okoliczności faktyczne sprawy oraz stan prawny, stwierdza, że w sprawie nie występują negatywne przesłanki określone w ww. przepisie. Zdaniem Sądu, cofnięcie skarg przez Spółkę nie zmierza do obejścia prawa, ani też nie spowoduje utrzymania w mocy aktu administracyjnego dotkniętego wadą nieważności.
Uzasadnione było zatem, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i art. 161 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczenie, jak w sentencji.