Uzasadnienie
Skarżąca – E. SA - wniosła skargę na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 31 lipca 2017 r. w zakresie podatku od towarów i usług. Skarżąca wraz ze skargą złożyła pełnomocnictwo z dnia 31 sierpnia 2017 r. udzielone dor. pod. L. K. oraz r.pr. S. M. do reprezentowania Skarżącej przed sądami administracyjnymi.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 października 2017 r. Skarżąca została wezwana do złożenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, oryginału dokumentu lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia.
Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 8 listopada 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 30 akt sądowych).
Pełnomocnik Skarżącej, w odpowiedzi na powyższe wezwanie, w dniu 9 listopada 2017 r. nadesłał ponownie pełnomocnictwo z dnia 31 sierpnia 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369) - zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych. Odrzucenie skargi ma formę postanowienia, które może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
Przesyłka skierowana do pełnomocnika Skarżącej zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi wraz z pouczeniem o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie została doręczona w dniu 8 listopada 2017 r., co oznacza, że siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał w dniu 15 listopada 2017 r.
Skarżąca w dniu 9 listopada 2017 r. nadesłała do Sądu pełnomocnictwo z dnia 31 sierpnia 2017 r. udzielone dor. pod. L. K. oraz r.pr. S. M. do reprezentowania Skarżącej przed sądami administracyjnymi, nie przedłożyła jednak dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osób, które udzieliły ww. pełnomocnictwa do reprezentowania Skarżącej. Skarżąca również do dnia wydania niniejszego postanowienia, pomimo prawidłowo doręczonego wezwania, nie złożyła oryginału dokumentu lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia. Realizacja powyższego obowiązku w praktyce sądowej oznacza obowiązek złożenia odpisu z KRS (oryginału lub uwierzytelnionego odpisu), gdyż informacje dotyczące sposobu reprezentacji danego podmiotu są obligatoryjnie umieszczane w aktach rejestrowych w Krajowym Rejestrze Sądowym. Nieprzedłożenie dokumentu stwierdzającego umocowanie stanowi brak formalny skargi.
Wobec powyższego, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., postanowił jak w pkt 1 sentencji.
O zwrocie uiszczonego od skargi wpisu sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.