Uzasadnienie
Skarżący pismem z dnia 29 września 2014 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2014 r. w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług wysokości zobowiązania podatkowego za styczeń, miesiące od kwietnia do sierpnia oraz od października do grudnia 2010 r. oraz kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia za luty, marzec, wrzesień 2010.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 stycznia 2015 r. Skarżący został wezwana pismem z tego samego dnia do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 4.992 zł. W wezwaniu został pouczony, że nieuiszczenie wskazanej kwoty w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi.
Powyższe wezwanie zostało przesłane na adres Skarżącego wskazany w skardze.
Z adnotacji dokonanych przez doręczyciela na kopercie oraz zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki wynika, że z uwagi na nieobecność adresata ("Mieszkanie zamknięte") 22 stycznia 2015 r., przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, umieszczając zawiadomienie o powyższym w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłkę awizowano powtórnie 30 stycznia 2015 r. Z uwagi na to, że Skarżący przesyłki nie odebrał, zwrócono ją do Sądu 9 lutego 2015 r.
W rejestrze opłat sądowych Oddziału Finansowo-Budżetowego tutejszego Sądu do dnia 23 lutego 2015 r. nie stwierdzono wpływu kwoty z tytułu wpisu sądowego, do którego uiszczenia Skarżący została wezwany.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 65 § 1 i art. 69 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a."), Sąd dokonuje doręczeń przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy, w mieszkaniu, w miejscu pracy lub tam, gdzie się adresata zastanie.
Stosownie natomiast do treści art. 73 § 1 - 3 P.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 – art. 72 P.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia adresata w określony tam sposób, wraz z informacją o możliwości odbioru pisma w terminie siedmiu dni. W przypadku niepodjęcia pisma we wskazanym terminie, powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma, w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, pozostawia się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Zgodnie natomiast z § 4 art. 73 P.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, o którym mowa w art. 73 § 1 P.p.s.a.
Zgodnie z dyspozycją art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Skarga jest takim pismem. Jeśli zatem należny wpis nie został uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. Natomiast w myśl art. 220 § 1 w związku z art. 220 § 3 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlegają odrzuceniu przez Sąd.
W sprawie niniejszej przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi była awizowana dwukrotnie. Skarżący przesyłki nie odebrał, a zatem należało ją uznać za doręczoną z ostatnim dniem czternastodniowego terminu, liczonego od daty pierwszego zawiadomienia o pozostawieniu pisma w urzędzie pocztowym, tj. z dniem 5 lutego 2015 r.
W związku z tym siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi rozpoczął bieg 6 lutego 2015 r. i upłynął z dniem 12 lutego 2015 r. (czwartek). Skarżący, jak wskazano wyżej, nie uiścił należnego wpisu od skargi do 23 lutego 2015 r., w związku z czym skargę należało odrzucić.
Stosownie do treści art. 58 § 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Nieuiszczenie przez Skarżącego należnego wpisu w wyznaczonym terminie wyczerpuje przesłanki powołanego wyżej przepisu ustawy procesowej.
Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 220 § 1 w związku z art. 220 § 3 oraz art. 58 § 3 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.