Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 8 października 2012 r. o sygn. akt III SA/Wa 3360/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił interpretację indywidualną z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług, stwierdził, że uchylona interpretacja indywidualna nie może być wykonana w całości oraz zasądził od Ministra Finansów na rzecz strony skarżącej P. sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 457 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Pismem z dnia 25 stycznia 2013 r. organ zwrócił się o sprostowanie oczywistej omyłki w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dnia 8 października 2012 r. o sygn. akt III SA/Wa 3360/11 poprzez prawidłowe oznaczenie strony skarżącej jako P. sp. z o.o. z siedzibą w W..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 156 § ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (por. art. 156 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a.).
W komparycji oraz sentencji wyroku z dnia 8 października 2012 r. o sygn. akt III SA/Wa 3360/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jako stronę skarżącą wskazał P. sp. z o.o. z siedzibą w W., gdy w rzeczywistości jest nią P. sp. z o.o. z siedzibą w W. (odpis aktualny KRS karta nr 19 akt sądowych).
Tym samym należy stwierdzić, że w komparycji oraz sentencji wyroku z dnia 8 października 2012 r. o sygn. akt III SA/Wa 3360/11 wystąpiła oczywista omyłka pisarska, w związku z czym zasadne było jej sprostowanie.
Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001r., s. 1268). W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaszła.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie mając powyższe na względzie i działając na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.