Uzasadnienie
I.P. (dalej "Skarżąca"), działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 4 lipca 2014 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych.
Minister Finansów pismem z dnia 15 maja 2015 r. poinformował, iż uwzględnił w całości skargę Skarżącej na interpretację indywidualną z dnia 4 lipca 2014 r. Do korespondencji załączył interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 15 maja 2015 r. wydaną na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "P.p.s.a."), mocą której uwzględnił w trybie autokontroli skargę w całości i zmienił zaskarżoną interpretację indywidualną, uznając w całości stanowisko Skarżącej za prawidłowe. Powyższą interpretację indywidualną z dnia 15 maja 2015 r. doręczono pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 22 maja 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 3 P.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Dyspozycję tego przepisu wypełnił Minister Finansów wydając interpretację indywidualną z dnia 15 maja 2015 r., mocą której zmienił interpretację indywidualną z dnia 4 lipca 2014 r. Z chwilą doręczenia pełnomocnikowi Skarżącej interpretacji indywidualnej z dnia 15 maja 2015 r., co nastąpiło 22 maja 2015 r., przestał istnieć przedmiot skargi, jakim była interpretacja indywidualna Ministra Finansów z dnia 4 lipca 2014 r. Uwzględnienie skargi przez organ powoduje, że dalsze postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż te wskazane w pkt 1 i 2 tego paragrafu. Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powyższego przepisu należy bez wątpienia uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. (tzw. autokontrola). Powoduje ono bowiem wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu lub czynności, co czyni zbędnym dalsze procedowanie w sprawie. W razie wydania nowego rozstrzygnięcia służy na nie skarga do sądu administracyjnego, co należycie chroni prawa strony skarżącej.
Wobec powyższego postępowanie sądowe jako bezprzedmiotowe podlega w niniejszej sprawie umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., o czym postanowiono w pkt 1 sentencji.
Uwzględnienie skargi przez organ czyni ponadto zasadnym orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania. Zgodnie bowiem z art. 201 § 1 P.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie uwzględnienia skargi w trybie art. 54 § 3 tej ustawy (tzw. autokontrola). W niniejszej sprawie do kosztów tych, na mocy art. 205 § 2 P.p.s.a. należy zaliczyć kwotę 200 zł uiszczoną tytułem wpisu sądowego określonego zgodnie z § 2 ust. 6 rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) oraz koszty wynagrodzenia adwokata (w kwocie 240 zł). O kosztach tych orzeczono na podstawie art. 201 § 1 w związku z art. 205 § 2 P.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r., poz. 461).
Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł, jak w sentencji.