Uzasadnienie
Skarżący – T. D. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2012 r. w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych.
W powyższej skardze Skarżący zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2013 r. referendarz sądowy odmówił Skarżącemu przyznania prawa pomocy. Po rozpoznaniu sprzeciwu od ww. postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 12 marca 2013 r. przyznał Skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych ponad kwotę 100 zł, natomiast w pozostałym zakresie odmówił przyznania prawa pomocy. Na powyższe postanowienie Skarżący wniósł zażalenie, które zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjny z dnia 28 maja 2013 r. sygn. akt II FZ 333/13.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 czerwca 2013 r. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł.
W dniu 9 lipca 2013 r. przesyłka sądowa, zawierająca ww. wezwanie, powróciła do Sądu z adnotacją o dwukrotnym awizowaniu pod adresem Skarżącego.
W dokumentach księgowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczących opłat sądowych na dzień 17 lipca 2013 r. nie stwierdzono wpływu kwoty z tytułu wpisu sądowego, do którego uiszczenia Skarżący został wezwany.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z dyspozycją art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej "P.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Skarga jest takim pismem. Jeśli zatem należny wpis nie został uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd.
Zgodnie z art. 73 § 1 P.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Natomiast, w myśl art. 73 § 4 P.p.s.a., doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.
W okolicznościach niniejszej sprawy, do złożenia pisma w placówce pocztowej wskutek niemożności jego doręczenia doszło w dniu 17 czerwca 2013 r. (drugie awizo w dniu 25 czerwca 2013 r.), a zatem wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi uznać należało za doręczone z dniem 1 lipca 2013 r.
Powyższe oznacza, że termin do uzupełnienia skargi w podanym zakresie mijał w dniu 8 lipca 2013 r.
Jak wynika z dokumentów księgowych tut. Sądu wpis nie został uiszczony w wyznaczonym terminie. Do 17 lipca 2013 r. nie odnotowano bowiem jego wpływu.
Uwzględniając powyższy stan faktyczny i prawny, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a w zw. z art. 220 § 3 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia.