Uzasadnienie
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 listopada 2008 r. Skarżąca – J. sp. z o.o. w W. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] października 2008 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z dnia [...] grudnia 2005 r. Wniosek nie został jednakże uzasadniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) po przekazaniu Sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd dokonuje więc oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest też spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku uniemożliwia de facto Sądowi ocenę czy przesłanki te w sprawie zachodzą.
Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach: z dnia 25 maja 2004 r., sygn. akt FZ 71/04 (niepublikowane) i sygn. akt FZ 87/04 (niepublikowane) oraz z dnia 18 maja 2004 r. sygn. akt FZ 65/04 (niepublikowane) podkreślił, iż na stronie ciąży obowiązek uzasadnienia wniosku, a w tym wskazania okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie. Sąd administracyjny nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych w sprawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został należycie uzasadniony. Pełnomocnik Skarżącej nie wskazał w szczególności wystąpienia którejś z przesłanek wskazanych w przywołanym art. 61 § 3 p.p.s.a., nie wyjaśnił w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji przyczyni się do spowodowania u Skarżącej niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Zaistnienia takich okoliczności oraz ich związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji Sąd nie może natomiast domniemywać.
Sąd stwierdza, iż bez przedstawienia stosownej argumentacji oraz przedłożenia dokumentów, potwierdzających istnienie choć jednej z przesłanek wstrzymania wykonania decyzji określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., nie jest możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia warunków uzasadniających pozytywne załatwienie wniosku strony.
Należy również wyjaśnić, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji, jako że przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 kwietnia 2004 r. sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04, niepublikowane). Dlatego też Sąd przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie może brać pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi.
Na zakończenie przypomnieć też należy, iż zgodnie z art. 61 § 6 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Termin rozprawy w niniejszej sprawie został natomiast wyznaczony na dzień 16 marca 2009 r.
Z wyżej wymienionych względów Sąd uznał, że nie ma podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.