Uzasadnienie
Trzema decyzjami z dnia [...] czerwca 2008 r. Nr [...], [...], [...], a następnie trzema decyzjami z dnia [...] czerwca 2008 r. Nr [...], [...], [...] Dyrektor Izby Celnej w W. utrzymał w mocy decyzje Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z dnia [...], [...] i [...] grudnia 2005 r. określające K. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "Skarżąca") podatek od towarów i usług z tytułu importu towarów objętych wskazanymi w decyzjach zgłoszeniami celnymi.
Powodem wydania ww. decyzji było obniżenie wartości celnej importowanych towarów, skutkujące zmniejszeniem podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług, a w konsekwencji jego określeniem w wysokości niższej niż zadeklarowana w zgłoszeniach celnych. Spór dotyczył m.in. kwestii, czy dopuszczalne jest w każdym czasie orzekanie o wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług, które wygasło przez zapłatę. Zdaniem organów podatkowych, taka sytuacja była możliwa. Skoro bowiem zobowiązanie wygasło wskutek zapłaty, nie mogło wygasnąć po raz drugi wskutek przedawnienia. Organ wywiódł, że po zapłacie podatku termin przedawnienia już nie biegnie, organ odwoławczy może wydać jedną z decyzji określonych w art. 233 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej.
Z poglądem tym nie zgodziła się Skarżąca, która złożyła skargi na powyższe decyzję. W odpowiedzi na skargi organ wniósł o ich oddalenie i w całości podtrzymał swoje stanowisko.
Wyrokiem z dnia 12 grudnia 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 2215/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż okolicznością istotną w sprawie jest to, iż zobowiązanie podatkowe z tytułu importu towarów wygasło na skutek jego zapłaty przez stronę. To zaś, w ocenie Sądu, sprawiło, iż zobowiązanie podatkowe, które już raz wygasło wskutek zapłaty podatku, nie może wygasnąć po raz drugi wskutek przedawnienia.
Od powyższego wyroku Skarżąca wniosła skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 listopada 2010 r. sygn. akt
I FSK 618/09, uwzględniając skargę kasacyjną uchylił wyrok Sądu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż po upływie okresu przedawnienia, wbrew interesowi prawnemu podatnika, organ nie może "na jego korzyść" kształtować wielkości przedawnionego zobowiązania podatkowego, określając je w niższej wysokości niż kwota zapłacona. Przedawnienie zobowiązania skutkuje bowiem bezprzedmiotowością postępowania.
Dyrektor Izby Celnej w W. sześcioma decyzjami z dnia [...] stycznia 2011 r. Nr [...], [...], [...], [...], [...], [...] wydanymi na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uwzględnił w całości skargi Skarżącej.
Powyższe decyzje doręczono pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 20 stycznia 2011 r.
Termin rozprawy w przedmiotowej sprawie wyznaczono na dzień 4 marca 2011 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 54 § 3 Prawa o postępowaniu przez sądami administracyjnymi organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy, co też Dyrektor Izby Celnej w W. uczynił wydając decyzje z dnia [...] stycznia 2011 r.
Z chwilą jej doręczenia pełnomocnikowi Skarżącej przestał istnieć przedmiot skargi, jakim były decyzje z dnia [...] i [...] czerwca 2008 r.
Stosownie zaś do treści art. 161 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przez sądami administracyjnymi, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych niż wskazane w pkt 1 i 2 tego paragrafu. Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powyższego przepisu należy uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 powołanej ustawy procesowej (tzw. autokontrola). Powoduje ono bowiem wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu lub czynności, co czyni zbędnym dalsze procedowanie w sprawie. W razie wydania nowego rozstrzygnięcia służy na nie skarga do sądu administracyjnego, co należycie chroni prawa strony skarżącej.
W tym stanie rzeczy, na podstawie wyżej powołanych przepisów, Sąd umorzył postępowanie sądowe jako bezprzedmiotowe.
O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 201 § 1 Prawa o postępowaniu przez sądami administracyjnymi.