Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] marca 2014 r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w G. wydanym na podstawie art. 7c ust. 1 i 2 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (Dz. U. z 2011 r. Nr 41, poz.214 ze zm.) wystąpił do D. Sp. z o.o. z siedzibą w L., dalej jako Skarżąca z żądaniem przekazania informacji w formie elektronicznej, w terminie 7 dni od dnia otrzymania postanowienia, w postaci listy osób bądź podmiotów mających siedzibę w województwie [...], które w okresie od 1 października 2013 r. do 28 lutego 2014 r. dokonały sprzedaży jednostek BTC za pośrednictwem portalu [...]
Pismem z dnia 19 marca 2014r. Skarżąca zwróciła się do Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w G. o podanie danych podmiotów w związku z realizacją żądania Organu zawartym w ww. postanowieniu z dnia [...] marca 2014 r.
W piśmie z dnia 12 maja 2014 r. Skarżąca wskazała, iż jej pismo z dnia 19 marca 2014 r. powinno być potraktowane jako zażalenie na postanowienie Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w G. z dnia [...] marca 2014 r.
Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej postanowieniem z dnia [...] września 2014 r. pozostawił bez rozpoznania pismo Skarżącej z dnia 19 marca 2014 r.
Wraz ze skargą na powyższe postanowienie Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej Skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w G. z dnia [...] marca 2014 r.
W uzasadnieniu wniosku wskazała, że wobec zakreślonego w postanowieniu siedmiodniowego terminu narażona będzie na nałożenie na nią kary pieniężnej. Zdaniem Skarżącej wobec stanu niepewności co do przyszłego (merytorycznego) zakończenia postępowania dotyczącego postanowienia Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w G. oraz faktu, iż jego wykonanie pociągnie za sobą niezwykle daleko idące trudności po stronie Spółki, a przede wszystkim zmusi ją do poniesienia dodatkowych kosztów spowodowanych tylko i wyłącznie jego wykonaniem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej "ppsa", po przekazaniu skargi sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zarówno aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jak też aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z przesłanek, określonych w powołanym powyżej przepisie ustawy.
Oznacza to, iż o wstrzymaniu wykonania postanowienia sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tego postanowienia rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 ppsa.
Podkreślić należy także, iż instytucja wstrzymania wykonania postanowienia powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłoby dla strony wywołać takie postanowienie, zanim zostanie zbadane przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Złożenie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej czy też postanowienia. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Zdaniem Sądu, w przypadku wykonania postanowienia Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w G. z dnia [...] marca 2014 r. wystąpią trudne do odwrócenia skutki, o których mowa w art. 61 § 3 ppsa. W przypadku wykonania powyższego postanowienia Organ uzyska bowiem dane, których udostępnienia żąda od Spółki. W razie uwzględnienia skargi może okazać się, że postanowienie żądające udzielenia informacji dotyczących kontrahentów Skarżącej było wadliwe, a wobec tego może powstać kwestia powrotu do stanu, który istniał przed wykonaniem tego postanowienia. Trudno zaś przypuszczać, że Organ, który wszedł w posiadanie potrzebnych mu informacji, nie wykorzysta ich w celu weryfikacji kontrahentów Skarżącej. Dlatego też w razie ewentualnego uwzględnienia skargi, udzielona Spółce ochrona sądowa może okazać się iluzoryczna. Celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest natomiast ukształtowanie stosunków do czasu prawomocnego rozpoznania skargi, w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom (zob. postanowienie NSA z dnia 23 marca 2011 r., sygn. akt II OSK 476/11 oraz postanowienie o sygn. akt II OSK 1446/14).
W sprawie zaistniały więc podstawy do udzielenia Skarżącej ochrony tymczasowej do czasu, gdy zaskarżone postanowienie zostanie zbadane przez Sąd pod kątem zgodności z prawem.
W tym stanie rzeczy, na mocy art. 61 § 3 i § 5 ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.