Uzasadnienie
Pismem z 26/1/2017 r. Krajowa Rada Doradców Podatkowych wskazała dor. pod. E.Z. jako pełnomocnika z urzędu w sprawie III SA/Wa 3398/15.
Pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, doręczoną 15/3/2017 r. (k. 78 akt sądowych) i wniósł "o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu". Oświadczył, ze opłaty nie zostały uiszczone przez stronę.
Zgodnie z art. 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718) - dalej jako u.p.p.s.a., Sąd administracyjny powinien podejmować czynności zmierzające do szybkiego załatwienia sprawy i dążyć do jej rozstrzygnięcia na pierwszym posiedzeniu.
Referendarz sądowy wskazuje, że wyznaczony doradca podatkowy ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 u.p.p.s.a.. Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należą – m.in. – środki odwoławcze, czy sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz bieżąca pomoc stronie.
Należy przyznać wynagrodzenie dla ustanowionego doradcy podatkowego, kiedy strona nie jest w stanie ponieść kosztów działania doradcy podatkowego ustanowionego z urzędu, a pełnomocnik zwróci się do Sądu o zwrot kosztów postępowania sądowego i złoży oświadczenie o tym, że koszty zastępstwa procesowego nie zostały pokryte w całości, ani w części (§ 4 pkt 2 rozporządzenia z 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w Dz.U. z 2011 Nr 31, poz 153)
Zgodnie z § 3 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia wynika, ze – jak w niniejszej sprawie - za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej należ się - 50% kwoty wynagrodzenia określonego w ust. 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam doradca podatkowy - 75% tej kwoty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Z uwagi na to, ze kwotą wyjściową kalkulacji było 240 zł, należało, uwzględniając należną stawkę VAT, orzec jak w sentencji.
Mając powyższe na uwadze referendarz sądowy uznał, że na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8, § 3 u.p.p.s.a. w zw. z § 3 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia, należało postanowić, jak w sentencji